تعریف: درجه کیفیت ترازو چیست؟

آ درجه کیفیت تعادل، که معمولاً به عنوان یک درجه G, ، یک سیستم طبقه‌بندی است که توسط استانداردهای ISO—به‌طور مشخص ایزو ۲۱۹۴۰-۱۱:۲۰۱۶, ، که جایگزین نسخه قدیمی‌تر ISO 1940-1:2003 شد—برای تعیین حد قابل قبول باقیمانده عدم تعادل برای یک روتور صلب. این روش یک روش استاندارد و شناخته‌شده بین‌المللی را برای مهندسان، تولیدکنندگان و پرسنل نگهداری فراهم می‌کند تا مشخص کنند روتور برای کاربرد خاص خود تا چه حد باید متعادل شود.

عدد G-Grade—مانند G6.3 یا G2.5—نمایانگر سرعت محیطی ثابت مرکز جرم روتور است که بر حسب میلی‌متر بر ثانیه (mm/s) اندازه‌گیری می‌شود. این سرعت حاصل‌ضرب عدم‌توازن ویژه (اکسنترسیتی) و سرعت زاویه‌ای روتور در حداکثر سرعت کاری آن است. عدد G پایین‌تر همواره نشان‌دهنده سطح بالاتری از دقت و تلرانس بالانس تنگ‌تر است.

بینش کلیدی پشت نمرات G

نبوغ سیستم G-گریید در این است که شدت ارتعاش نه تنها به میزان عدم توازن بستگی دارد، بلکه به سرعت چرخش روتور نیز وابسته است. یک روتور با ۱۰ گرم‌میلی‌متر عدم توازن در سرعت ۳۰٬۰۰۰ دور در دقیقه نیروی ارتعاش بسیار بیشتری نسبت به همان ۱۰ گرم‌میلی‌متر در سرعت ۱۵۰۰ دور در دقیقه تولید می‌کند. درجه G این رابطه را در یک عدد واحد خلاصه می‌کند که صرف‌نظر از سرعت کاربرد دارد و آن را جهانی می‌سازد.

زمینه تاریخی

مفهوم کلاس G در آلمان با راهنمای VDI 2060 در دهه ۱۹۶۰ شکل گرفت. این استاندارد در سال ۱۹۷۳ به صورت بین‌المللی به عنوان ISO 1940 پذیرفته شد، در سال ۲۰۰۳ به طور قابل توجهی بازنگری شد (ISO 1940-1:2003)، و در نهایت در سال ۲۰۱۶ به عنوان بخشی از سری ISO 21940 به‌روزرسانی شد. با وجود تغییرات در شماره استاندارد، سیستم و روش محاسبه پایه‌ای گرید G برای بیش از ۵۰ سال ثابت باقی مانده است و آن را به یکی از پایدارترین و رایج‌ترین استانداردهای فنی در مهندسی مکانیک تبدیل کرده است.

نمره‌های G چگونه عمل می‌کنند؟ ریاضیات

G-Grade خودِ تلرانس نهایی عدم توازن نیست، بلکه پارامتر کلیدی مورد استفاده برای محاسبه آن است. درک رابطه ریاضی بین G-Grade، سرعت روتور، جرم روتور و عدم توازن مجاز برای کاربردهای عملی ضروری است.

رابطهٔ بنیادین

رتبه G نشان‌دهنده حاصلضرب عدم‌توازن ویژه مجاز (نامرکزیت، e) است.به ازای هر) و سرعت زاویه‌ای (ω) روتور:

تعریف بنیادین
G = eبه ازای هر × ω
جایی که eبه ازای هر در میلی‌متر (یا میکرومتر ÷ ۱۰۰۰) و ω در رادیان بر ثانیه است.

از آنجا که ω = 2π × n / 60 (که در آن n دور در دقیقه است)، و با جایگزینی، می‌توان فرمول‌های عملی مورد استفاده روزانه در کار بالانس را استخراج کرد:

نامتعادلی موضعی قابل قبول (مرکب‌نشینی)
ایبه ازای هر = (G × 1000 × 60) / (2π × n) = 9549 × G / n
نتیجه به میکرومتر (µm) — همچنین برابر با گرم‌سانتی‌متر بر کیلوگرم
نامتعادلی باقیمانده قابل قبول (تolerance عملی)
یوبه ازای هر = هبه ازای هر × M = (9549 × G × M) / n
یوبه ازای هر در گرم‌مول، M به کیلوگرم، n به دور در دقیقه. عدد ثابت 9549 تقریباً برابر است با 60000 بر 2π.

درک متغیرها

متغیر نام واحدها Description
جی درجه کیفیت تعادل میلی‌متر بر ثانیه سطح کیفیت مشخص‌شده توسط ایزو برای کاربرد (مثلاً ۲٫۵، ۶٫۳)
ایبه ازای هر نامتعادلی خاص قابل قبول میکرون یا گرم بر میلی‌متر مکعب بر کیلوگرم حداکثر جابجایی قابل قبول مرکز جرم از مرکز هندسی، به ازای هر واحد جرم
یوبه ازای هر نامتعادلی باقیمانده مجاز گرم·میلی‌متر آخرین مقدار تلرانس — حداکثر عدم توازن باقی‌مانده پس از بالانس
M تودهٔ روتور kg مجموع جرم روتور در حال بالانس
n حداکثر سرعت سرویس دور در دقیقه بالاترین سرعت عملیاتی که روتور در حین بهره‌برداری به دست خواهد آورد
ω سرعت زاویه‌ای راد بر ثانیه ω = 2π × n / 60؛ در تعریف بنیادی استفاده می‌شود
مهم: از حداکثر سرعت سرویس استفاده کنید

RPM در فرمول باید حداکثر سرعتی باشد که روتور در عملکرد واقعی به آن می‌رسد — نه سرعت دستگاه ترازو. روتوری که روی دستگاه ترازوی کندسرعت با ۳۰۰ دور در دقیقه تراز شده اما با ۱۲٬۰۰۰ دور در دقیقه کار می‌کند، باید تلرانس آن بر اساس ۱۲٬۰۰۰ دور در دقیقه محاسبه شود. دستگاه ترازو تا رسیدن به تلرانس اصلاح می‌کند، اما تلرانس بر اساس سرعت کاری تعریف می‌شود.

تفسیر هندسی

استاندارد ISO از نمودار لگاریتمی با سرعت روتور (دور در دقیقه) در محور افقی و عدم‌توازن ویژهٔ مجاز (eبه ازای هر (به میلی‌گرم بر کیلوگرم) در محور عمودی. هر درجه G در این نمودار لگ-لگ به‌صورت یک خط مورب مستقیم ظاهر می‌شود. این مصورسازی ظریف نشان می‌دهد که:

  • برای هر درجه G معین، دو برابر کردن سرعت، نامتعادلی ویژهٔ مجاز را به نصف کاهش می‌دهد.
  • خطوط مجاور درجه G با ضریب ۲٫۵ از هم جدا می‌شوند (ترتیب پیشرفت به این صورت است: ۰٫۴، ۱٫۰، ۲٫۵، ۶٫۳، ۱۶، ۴۰، ۱۰۰، ۲۵۰، ۶۳۰، ۱۶۰۰، ۴۰۰۰)
  • فاصله‌گذاری لگاریتمی به این معناست که هر درجه تقریباً نمایانگر همان تغییر ادراکی در شدت ارتعاش است.

انتخاب گ्रेड جی مناسب برای کاربرد شما

انتخاب درجه G صحیح نیازمند ایجاد توازن (بدون قصد بازی با کلمات) بین چندین عامل است: کاربرد مورد نظر روتور، سرعت عملیاتی، صلبیت سازه پشتیبان، نوع یاتاقان و سطوح ارتعاش قابل قبول. استاندارد ISO از طریق جدول کاربرد خود راهنمایی ارائه می‌دهد، اما چند ملاحظه عملی نیز وجود دارد:

عوامل تصمیم‌گیری

  • سرعت عملیاتی: روتورهای با سرعت بالاتر معمولاً به درجه‌بندی‌های دقیق‌تری نیاز دارند زیرا نیروی گریز از مرکز ناشی از عدم تعادل با مجذور سرعت افزایش می‌یابد (F = m × e × ω²). روتوری با سرعت ۳۰۰۰۰ دور در دقیقه، از همان عدم تعادل، نیرویی ۱۰۰ برابر بیشتر نسبت به روتوری با سرعت ۳۰۰۰ دور در دقیقه تولید می‌کند.
  • نوع بلبرینگ: یاتاقان‌های غلتکی نسبت به یاتاقان‌های فیلم سیالی (ژورنال) در برابر عدم توازن حساسیت کمتری دارند. ماشین‌هایی که از یاتاقان‌های غلتکی استفاده می‌کنند ممکن است به درجه‌ای سفت‌تر از توصیهٔ استاندارد نیاز داشته باشند.
  • سفتی پشتیبانی: پشتیبانی‌های انعطاف‌پذیر (پایه‌های لاستیکی، ایزولاتورهای فنری) انتقال ارتعاش را کمتر از پشتیبانی‌های صلب تشدید می‌کنند اما ممکن است دچار مشکلات تشدید شوند. ماشین‌های صلب‌نشسته به عدم تعادل حساس‌تر هستند.
  • الزامات زیست‌محیطی: کاربردهایی که نیازمند نویز کم (سیستم تهویه مطبوع در بیمارستان‌ها، استودیوهای ضبط) یا لرزش کم (تولید نیمه‌هادی‌ها، آزمایشگاه‌های اپتیکی) هستند، ممکن است نیاز به سطوح درجه‌های ۱–۲ با تنگنایی بیش از حد استاندارد داشته باشند.
  • انتظارات از طول عمر یاتاقان: اگر افزایش طول عمر یاتاقان حیاتی باشد (سکوهای فراساحلی، تأسیسات دورافتاده)، تعیین درجه‌ی G با تلرانس تنگ‌تر، بارهای دینامیکی وارد بر یاتاقان‌ها را کاهش داده و مستقیماً عمر L10 آن‌ها را افزایش می‌دهد.

توصیه‌های ویژه صنعت

صنعت / کاربرد نمونهٔ معمول نمرهٔ G Notes
تولید برق (توربین‌ها) G 2.5 یا تنگ‌تر استانداردهای API اغلب معادل G 1.0 را می‌طلبند.
نفت و گاز (پمپ‌ها، کمپرسورها) G 2.5 API 610/617 برای شرایط بحرانی، 4W/N ≈ G 1.0 را مشخص می‌کند.
تهویه مطبوع (هواکش‌ها، دمنده) G 6.3 G 2.5 برای کاربردهای حساس به نویز
ابزارهای ماشین G 1.0 – G 2.5 محورهای تراش ممکن است به G0.4 نیاز داشته باشند.
ماشین‌های کاغذ/چاپ G 2.5 – G 6.3 بسته به سرعت غلتک و کیفیت چاپ دارد.
معدن/سیمان (اسکرین‌ها، آسیاب‌ها) G 6.3 – G 16 محیط سخت؛ ممکن است تنگ‌تر کردن آن امکان‌پذیر نباشد
خودروسازی (میل‌لنگ‌ها) G 16 – G 40 خودروهای سواری معمولاً G 16؛ کامیون‌ها G 25–40
فرآوری مواد غذایی G 6.3 طراحی بهداشتی ممکن است روش‌های اصلاح را محدود کند.
نجاری (تیغه‌های اره، تراش‌زن‌ها) G 2.5 – G 6.3 نمره‌های بالاتر برای کیفیت سطح
موتورهای الکتریکی (عمومی) G 2.5 استاندارد IEC 60034-14 برای اکثر موتورها به این موضوع اشاره می‌کند.

مثال‌های محاسباتی کاربردی

مثال ۱: پروانه پمپ سانتریفیوژ

با توجه به: توربین پمپ، جرم = ۱۲ کیلوگرم، حداکثر سرعت کاری = ۲۹۵۰ دور در دقیقه، کاربرد: تأسیسات فرآیندی → ISO توصیه می‌کند G 6.3.

مرحله ۱ — محاسبه عدم تعادل ویژه:

ایبه ازای هر = 9549 × G / n = 9549 × 6.3 / 2950 = ۲۰.۴ میکرومتر (یا ۲۰.۴ گرم‌سانتی‌متر بر کیلوگرم)

مرحله ۲ — محاسبه کل عدم توازن مجاز:

یوبه ازای هر = هبه ازای هر × M = 20.4 × 12 = ۲۴۴٫۸ گرم·میلی‌متر

تفسیر: نامتعادلی باقیمانده پس از بالانس نباید از ۲۴۴٫۸ گرم·میلی‌متر تجاوز کند. اگر بالانس روی یک صفحه انجام شود، این مقدار تلرانس کل است. اگر بالانس روی دو صفحه انجام شود، این مقدار کل باید بین دو صفحه اصلاح تقسیم شود (معمولاً ۵۰/۵۰ برای روتورهای متقارن).

مثال ۲: روتور فن صنعتی

با توجه به: مجموعه روتور فن، جرم = ۸۵ کیلوگرم، حداکثر سرعت = ۱۴۸۰ دور در دقیقه، کاربرد: تهویه → G 6.3.

محاسبه:

یوبه ازای هر = (۹۵۴۹ × ۶٫۳ × ۸۵) / ۱۴۸۰ = ۳۴۵۴ گرم‌میلی‌متر

ایبه ازای هر = 3454 / 85 = ۴۰.۶ میکرومتر

برای بالانس دوصفحه‌ای: یوبه ازای هر در هر صفحه تقریباً 3454 / 2 = ۱۷۲۷ گرم‌میلی‌متر بر صفحه

مثال ۳: روتور توربوشارژر (سرعت بالا)

با توجه به: روتور توربوشارژر، جرم = ۰٫۸ کیلوگرم، حداکثر سرعت = ۹۰٬۰۰۰ دور در دقیقه، کاربرد: توربوی خودرویی → G 2.5.

محاسبه:

یوبه ازای هر = (۹۵۴۹ × ۲٫۵ × ۰٫۸) / ۹۰۰۰۰ = 0.212 گرم·میلی‌متر

ایبه ازای هر = 0.212 / 0.8 = 0.265 میکرومتر

Note: در سرعت‌های بسیار بالا، میزان تلرانس به‌شدت کاهش می‌یابد. به همین دلیل بالانس توربوشارژر نیازمند تجهیزات تخصصی و بسیار دقیق است و حتی آلودگی‌های جزئی (اثر انگشت، گرد و غبار) می‌تواند عدم تعادل را فراتر از حد مجاز ببرد.

تبدیل بین واحدها

تبدیل‌های واحد رایج در کار توازن:

۱ گرم·میلی‌متر = ۱ میلی‌گرم·متر = ۰٫۰۰۱ کیلوگرم·میلی‌متر = ۱۰۰۰ میکروگرم·متر

۱ اونس-اینچ = ۷۲۰ گرم‌میلی‌متر (سیستم امپراتوری، که هنوز در برخی صنایع آمریکا استفاده می‌شود)

ایبه ازای هر در میکرومتر = الکترونبه ازای هر به گرم‌بر‌گرم‌بر‌کیلوگرم (از نظر عددی یکسان — جابجایی مرکز جرم برابر با عدم تعادل ویژه)

توازن دوصفحه‌ای — تقسیم تلرانس

فرمول درجه G محاسبه می‌کند مجموع نامتعادلی باقیمانده قابل‌قبول برای کل روتور. برای روتورهایی که نیاز به بالانس دو‌صفحه‌ای (داینامیک) دارند — که شامل اکثر روتورهای صنعتی است که نسبت طول به قطر آن‌ها بیش از تقریباً ۰٫۵ باشد — این تلرانس کل باید بین دو صفحه اصلاح تقسیم شود.

دستورالعمل‌های ایزو برای تخصیص تلرانس

استاندارد ISO 21940-11 راهنمایی‌هایی را برای تقسیم تلرانس کل بین سطوح بر اساس هندسه روتور ارائه می‌دهد:

  • روتورهای متقارن (مرکز جرم در نیمهٔ فاصلهٔ بین دو صفحه): تقسیم ۵۰/۵۰ بین دو صفحهٔ اصلاح.
  • روتورهای نامتقارن (مرکز جرم نزدیک‌تر به یک صفحه): تخصیص متناسب — صفحه‌ای که به مرکز جرم نزدیک‌تر است سهم بزرگ‌تری از تلرانس دریافت می‌کند. استاندارد فرمول‌هایی برای این محاسبه ارائه می‌دهد.
  • قاعده کلی: یوآ / شماB = LB / Lآ, ، جایی که Lآ و الB فاصله‌ها از مرکز ثقل تا صفحات A و B به ترتیب هستند.
نامتعادلی استاتیک در مقابل نامتعادلی جفتی

وقتی کل عدم توازن باقیمانده بین دو صفحه تقسیم می‌شود، جمع برداری از دو عدم توازن، هیچ‌کدام نباید از U تجاوز کند.به ازای هر. فقط بررسی مستقل هر صفحه به‌طور جداگانه در مقابل نیمی از مقدار کل می‌تواند شرایطی را از دست بدهد که در آن هر دو صفحه دارای عدم توازن فردی قابل‌قبول هستند اما ترکیب (به‌ویژه عدم توازن جفتی) از حد مجاز فراتر می‌رود. دستگاه‌های تراز مدرن معمولاً هم تلرانس‌های فردی صفحات و هم باقیمانده کل را بررسی می‌کنند.

ترازسازی تک‌صفحه‌ای چه زمانی کافی است؟

تعادل تک‌صفحه‌ای (ایستا) زمانی کافی است که:

  • روتور یک دیسک نازک است (نسبت طول به قطر کمتر از تقریباً ۰.۵)
  • سرعت عملیاتی به‌طور قابل‌توجهی پایین‌تر از اولین سرعت بحرانی است.
  • این برنامه به دقت فوق‌العاده (G 6.3 یا درشت‌تر) نیاز ندارد.
  • مثال‌ها: تیغه‌های فن، چرخ‌های سنگ‌زنی، قرقره‌ها، دیسک‌های ترمز، چرخ‌های ланس

تراز دوصفحه‌ای زمانی لازم است که روتور طول محوری قابل توجهی داشته باشد، زمانی که عدم توازن گشتاوری پیش‌بینی می‌شود (مثلاً پس از مونتاژ از چندین قطعه)، یا زمانی که به دقت بالا نیاز باشد.

اشتباهات و تصورات غلط رایج

۱. استفاده از سرعت تعادل به جای سرعت سرویس

حساس‌ترین خطا در محاسبات درجه G. فرمول تلرانس نیازمند است حداکثر سرعت سرویس — بالاترین دور در دقیقه (RPM) که روتور در عملکرد واقعی به آن می‌رسد. دستگاه‌های بالانس سرعت پایین ممکن است در 300–600 دور در دقیقه کار کنند، اما تلرانس باید بر اساس سرعت عملیاتی (مثلاً 3600 دور در دقیقه) محاسبه شود. استفاده از سرعت بالانس منجر به تلرانسی 6–12 برابر شل‌تر می‌شود.

۲. اشتباه گرفتن درجه G با سطح لرزش

G 2.5 به این معنی نیست که ماشین با فرکانس ارتعاش ۲٫۵ میلی‌متر بر ثانیه خواهد لرزید. درجه G سرعت نسبی مرکز جرم را توصیف می‌کند، نه ارتعاشی که روی بدنهٔ ماشین اندازه‌گیری می‌شود. ارتعاش واقعی به عوامل متعددی بستگی دارد: سفتی یاتاقان، سازهٔ پشتیبان، میراگر و سایر منابع ارتعاش. ماشینی که بر اساس استاندارد G 2.5 متعادل شده باشد، بسته به این عوامل ممکن است روی بدنهٔ خود ۰٫۵ میلی‌متر بر ثانیه یا ۵ میلی‌متر بر ثانیه ارتعاش ثبت کند.

۳. مشخصات بیش از حد دقیق

مشخص کردن G 1.0 در حالی که G 6.3 کافی است، وقت و هزینه را هدر می‌دهد. هر درجه تراکم بالاتر در کلاس G تقریباً دو برابر تلاش و هزینه بالانس را افزایش می‌دهد. بالانس کردن پروانه یک پمپ گریزانی به استاندارد G 1.0 به‌جای G 6.3 هزینهٔ بسیار بیشتری دارد، اما احتمالاً پمپ نرم‌تر کار نخواهد کرد زیرا منابع ارتعاش دیگر (نصب نامناسب، نیروهای هیدرولیک، صدای یاتاقان) غالب هستند.

۴. نادیده گرفتن محدودیت‌های دنیای واقعی

تolerance محاسبه‌شده ممکن است کمتر از حساسیت دستگاه ترازکننده یا دقت اصلاح قابل‌دسترس باشد. اگر Uبه ازای هر دقت توزین تا ۰٫۵ گرم‌میلی‌متر محاسبه می‌شود اما دستگاه بالانس‌گیری تنها می‌تواند تا ۱ گرم‌میلی‌متر تفکیک کند؛ بدون تجهیزات بهتر نمی‌توان به این مشخصات رسید. همیشه بررسی کنید که تجهیزات بالانس‌گیری موجود واقعاً قادر به دستیابی به تلرانس مشخص‌شده باشند.

۵. در نظر نگرفتن تلرانس‌های نصب

یک روتور که به‌طور کامل روی دستگاه ترازکننده متعادل شده باشد، ممکن است پس از نصب به‌دلیل تلرانس‌های شیار کلیدی، نامرکز بودن کوپلینگ، انبساط حرارتی و تلرانس‌های نصب نامتعادل به نظر برسد. برای کاربردهای بحرانی، استاندارد ISO توصیه می‌کند که ۲۰–۳۰ درصد از کل تلرانس را برای جابه‌جایی‌های نامتعادل ناشی از نصب رزرو کنند.

۶. اعمال استانداردهای روتور صلب بر روتورهای انعطاف‌پذیر

استاندارد ISO 21940-11 درجه‌های G به روتورهای صلب — روتورهایی که در فاصله‌ای بسیار پایین‌تر از اولین سرعت بحرانی خود کار می‌کنند. روتورهایی که از سرعت‌های بحرانی عبور می‌کنند یا در نزدیکی آن‌ها کار می‌کنند (روتورهای انعطاف‌پذیر) نیازمند بالانس طبق استاندارد ISO 21940-12 هستند که رویکردی اساساً متفاوت دارد. اعمال درجه‌های G برای یک روتور انعطاف‌پذیر می‌تواند به‌طور خطرناکی ناکافی باشد.

چرا نمرات G مهم هستند؟

استانداردسازی و ارتباطات

درجه G زبان جهانی برای کیفیت توازن را فراهم می‌کند. یک تولیدکننده می‌تواند مشخص کند که پروانه پمپ باید "طبق ISO 21940-11 با درجه G 6.3 توازن شود" و هر مرکز توازن در سراسر جهان دقیقاً می‌داند چه درجه‌ای از دقت لازم است. این امر ابهام را از بین می‌برد، از بروز اختلاف بین تأمین‌کنندگان و مشتریان جلوگیری می‌کند و امکان کیفیت یکنواخت را در سراسر زنجیره‌های تأمین جهانی فراهم می‌آورد.

ممانعت از توازن بیش از حد

متوازن‌سازی روتور با تلرانسی تنگ‌تر از حد لازم، پرهزینه و وقت‌گیر است. هر گام در کلاس G که تلرانس را تنگ‌تر می‌کند، تقریباً هزینه متوازن‌سازی را دو برابر می‌کند، زیرا به تکرارهای اصلاح بیشتر، قابلیت اندازه‌گیری دقیق‌تر و زمان ماشینکاری طولانی‌تر نیاز دارد. کلاس‌های G به مهندسان کمک می‌کنند سطح دقت اقتصادی را انتخاب کنند که برای کاربرد "کافی" باشد، بدون اینکه منابع را در دقت غیرضروری هدر دهند.

تضمین قابلیت اطمینان و عمر یاتاقان

انتخاب صحیح درجه G تضمین می‌کند که دستگاه با سطوح ارتعاش قابل‌قبول کار کند و به‌طور مستقیم بارهای دینامیکی وارد بر یاتاقان‌ها، آب‌بندها، کوپلینگ‌ها و سازه‌های پشتیبان را کاهش دهد. رابطه بین نیروی عدم‌توازن و عمر یاتاقان چشمگیر است: کاهش عدم‌توازن به میزان 50% می‌تواند عمر L10 یاتاقان را تا هشت برابر افزایش دهد (به دلیل رابطه مکعبی در محاسبات عمر یاتاقان). کیفیت مناسب توازن یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین بهبودهای قابلیت اطمینان موجود است.

انطباق نظارتی و قراردادی

بسیاری از استانداردهای صنعتی و مشخصات تجهیزات به گ्रेडهای G ایزو به‌عنوان الزامات اجباری اشاره می‌کنند. استانداردهای API برای تجهیزات صنعت نفت، استانداردهای IEC برای موتورهای الکتریکی و مشخصات نظامی برای تجهیزات دفاعی همگی به سیستم گ्रेड G ایزو ارجاع می‌دهند یا آن را به‌کار می‌گیرند. رعایت این الزامات اغلب به‌صورت قراردادی الزام‌آور است و ممکن است مشمول ممیزی یا تأیید شود.

خط پایه نگهداری پیش‌بینانه

وقتی یک روتور برای یک درجه G شناخته‌شده متعادل می‌شود و سطح ارتعاش اولیه مستند می‌گردد، اندازه‌گیری‌های بعدی ارتعاش را می‌توان با این مبنا مقایسه کرد. هرگونه افزایش در ارتعاش در فرکانس ۱× RPM بلافاصله نشان‌دهنده عدم تعادل در حال توسعه (به دلیل فرسایش، تجمع، از دست رفتن قطعه یا تاب‌گرفتگی حرارتی) است و امکان انجام نگهداری پیشگیرانه پیش از وقوع آسیب را فراهم می‌آورد.

تجهیزات ویبرومر بالانسِت و گریدهای G

The Balanset-1A and Balanset-4 دستگاه‌های بالانس قابل حمل به‌طور مستقیم در نرم‌افزار خود از مشخصات درجه G پشتیبانی می‌کنند. اپراتورها درجه G، جرم روتور و سرعت عملیاتی مورد نظر را وارد می‌کنند و دستگاه به‌طور خودکار تلرانس مجاز را محاسبه کرده و وضعیت قبولی/رد را در طول فرآیند بالانس نمایش می‌دهد. این امر خطاهای محاسبات دستی را از بین برده و انطباق مداوم با استانداردهای ISO را تضمین می‌کند.

← بازگشت به فهرست واژه‌نامه