محاسبه‌گر حجم مخزن گیرنده هوا

از V = Q × t × P_atm / (P_max − P_min) استفاده کنید. Q تقاضای هوا بر حسب L/s (هوای آزاد) است، t زمان مجاز برای افت فشار از فشار قطع به فشار وصل است و مخرج، باند فشار است.

یک قاعدهٔ سرانگشتی رایج: 3–5 گالن به ازای هر CFM خروجی کمپرسور، یا 10–20 لیتر به ازای هر L/s. این مقدار بافر مناسبی برای تقاضاهای متناوب فراهم می‌کند.

فشار قطع (P_max) فشاری است که کمپرسور در آن متوقف می‌شود؛ فشار وصل (P_min) فشاری است که دوباره راه‌اندازی می‌شود. اختلاف آن‌ها باند فشار است که معمولاً 1–2 bar (15–30 psi) است. باند پهن‌تر = نیاز به مخزن کوچک‌تر.

مخازن هوا: (1) نوسانات ضربانی را هموار می‌کنند، (2) انرژی را برای اوج‌های مصرف ذخیره می‌کنند، (3) امکان جداسازی میعانات را فراهم می‌کنند، (4) تعداد چرخه‌های روشن و خاموش شدن کمپرسور را کاهش می‌دهند، (5) بین تأمین و تقاضا نقش بافر دارند.

بله. مخزن هوای مرطوب پیش از خشک‌کن، نوسانات ضربانی و میعانات را مدیریت می‌کند. مخزن هوای خشک پس از خشک‌کن، امکان ذخیرهٔ هوای پاک را نزدیک نقطهٔ مصرف فراهم می‌کند. این بهترین روش برای سیستم‌های بزرگ است.