حداقل عدم تعادل قابل تشخیص (Umin) چیست؟

Umin کوچکترین عدم تعادلی است که یک دستگاه بالانس میتواند به طور قابل اعتمادی تشخیص داده و نمایش دهد. این به نوع دستگاه، حساسیت حسگر، وضوح نمایش، جرم روتور و سرعت بالانس بستگی دارد. Umin پایینتر به معنای حساسیت بهتر است.

تفاوت بین دستگاههای بالانس یاتاقان نرم و سخت چیست؟

Soft bearing machines operate above the natural frequency of the suspension system, measuring displacement. Hard bearing machines operate well below critical speed with stiff supports, measuring force. Hard bearing machines are generally faster to set up but may have slightly lower sensitivity for light rotors.

جرم روتور چگونه بر درجه تعادل قابل دستیابی تأثیر میگذارد؟

برای یک Umin مشخص، یک روتور سنگینتر، عدم تعادل باقیمانده ویژه (e = Umin/m) قابل دستیابی بهتری (پایینتری) خواهد داشت. این بدان معناست که روتورهای سنگینتر میتوانند به طور بالقوه به درجات تعادل بهتری در همان دستگاه دست یابند.

ماشینهای معمولی چه درجه تعادلی میتوانند به دست آورند؟

دستگاههای بالانس صنعتی با کیفیت بالا معمولاً به G1.0 تا G2.5 میرسند. دستگاههای آزمایشگاهی میتوانند به G0.4 یا بهتر دست یابند. درجه قابل دستیابی همچنین به سرعت روتور بستگی دارد - سرعتهای بالاتر، دستیابی به درجههای ظریفتر را آسانتر میکنند.

حساسیت دستگاه طبق ISO 21940-21 چگونه راستیآزمایی میشود؟

حساسیت دستگاه با قراردادن یک نامیزانی آزمونِ معلوم روی یک روتور proving (آزمون) و تأیید اینکه دستگاه میتواند آن را بهدرستی تشخیص داده و نمایش دهد راستیآزمایی میشود. این آزمون در موقعیتهای زاویهای مختلف تکرار میشود و نتایج باید در محدوده تلرانسهای مشخصشده باشند، مطابق با رویههای آزمون Umar و URR در ISO 21940-21 (پیشتر ISO 2953).

ابزار مهندسی رایگان

ماشین حساب حساسیت دستگاه بالانس

حداقل نامیزانی قابل‌تشخیص (Umin) و گرید بالانس قابل‌دستیابی را برای دستگاه‌های بالانس با یاتاقان نرم یا سخت طبق ISO 21940-21 (پیش‌تر ISO 2953) محاسبه کنید.

ایزو ۲۱۹۴۰-۲۱Uminیاتاقان نرم / سخت

نتایج

حداقل عدم تعادل قابل تشخیص (Umin)

—

عدم تعادل ویژه باقیمانده (eper)

—

درجه تعادل قابل دستیابی

—

نسبت کاهش عدم تعادل (URR)

—

سرعت سرویس ω

—

حداقل عدم تعادل قابل تشخیص

حداقل عدم تعادل قابل تشخیص (Umin) یک دستگاه بالانس به حساسیت حسگر، نویز الکترونیکی و وضوح صفحه نمایش بستگی دارد:

درجه تعادل قابل دستیابی

که در آن ω سرعت زاویه‌ای در سرعت سرویس (نه سرعت بالانس).

قانون عملی: Umin باید به‌خوبی پایین‌تر از نامیزانی باقیمانده مجاز (Uper) باشد — معمولاً نه بیشتر از حدود 10% — تا عدم‌قطعیت اندازه‌گیری بر نتیجه غالب نشود. خود دستگاه‌های بالانس طبق ISO 21940-21 (پیش‌تر ISO 2953) توصیف و ارزیابی می‌شوند که آزمون‌های حداقل نامیزانی باقیمانده قابل‌دستیابی (Umar) و نسبت کاهش نامیزانی (URR) را تعریف می‌کند.

Umin کمترین نابالانسی است که یک دستگاه بالانس می‌تواند به‌طور قابل اعتماد تشخیص دهد. این مقدار به حساسیت حسگر, کف نویز, تفکیک‌پذیری نمایشگر, و سرعت بالانس بستگی دارد. Umin کمتر به معنای دقت بهتر است.

ماشین‌های دارای تکیه‌گاه نرم در فرکانس‌هایی بالاتر از فرکانس طبیعی سیستم تعلیق کار می‌کنند و جابه‌جایی را اندازه می‌گیرند. ماشین‌های دارای تکیه‌گاه سخت از تکیه‌گاه‌های صلب استفاده می‌کنند و نیرو را اندازه می‌گیرند. تنظیم ماشین‌های دارای تکیه‌گاه سخت سریع‌تر است؛ ماشین‌های دارای تکیه‌گاه نرم می‌توانند برای روتورهای سبک حساسیت بهتری داشته باشند.

برای یک Umin معین, روتورهای سنگین‌تر نابالانسی ویژه بهتری (کمتری) دارند: e = Umin/m. این بدان معناست که روتورهای سنگین‌تر می‌توانند با همان دستگاه به رده‌های کیفیت بالانس دقیق‌تری دست یابند.

دستگاه‌های صنعتی معمولاً به G1.0 تا G2.5 دست می‌یابند. دستگاه‌های با کیفیت آزمایشگاهی به G0.4 یا بهتر دست می‌یابند. رده قابل دستیابی هم به حساسیت دستگاه و هم به سرعت کارکرد بستگی دارد.

طبق ISO 21940-21 (پیش‌تر ISO 2953): یک نابالانسی آزمایشی با مقدار معلوم روی روتور صحه‌گذاری (آزمایش) قرار دهید و اطمینان حاصل کنید که دستگاه آن را به‌درستی تشخیص می‌دهد. این کار را در موقعیت‌های زاویه‌ای مختلف تکرار کنید. نتایج باید در محدوده تلرانس‌های مشخص‌شده باشند (آزمون‌های Umar و URR).

روش‌های شرح داده‌شده در این صفحه توسط تیم Vibromera و با استفاده از Balanset-1A توسعه یافته و در محل آزمایش شده‌اند؛ این دستگاه یک بالانسر دو کاناله و آنالایزر ارتعاش قابل‌حمل برای بالانس کردن روتور در محل است.