ابزار مهندسی رایگان
ماشین حساب عدم تعادل باقیمانده مجاز
نابالانسی مجاز برای یک چرخانه سخت را با استفاده از استاندارد ISO 21940-11 محاسبه کنید. جرم چرخانه، سرعت خدمتی حداکثر و درجه کیفیت بالانس مشخص شده را وارد کنید.
نتایج
عدم تعادل ویژه مجاز
طبق استاندارد ISO 21940-11، عدم تعادل مجاز (خروج از مرکز) به شرح زیر است:
- G — درجه کیفیت بالانس (mm/s)
- n — سرعت خدمتی حداکثر (دور در دقیقه)
- ω — سرعت زاویهای (رادیان بر ثانیه)
مجموع عدم توازن باقیمانده مجاز
کجا m جرم روتور بر حسب کیلوگرم است. نتیجه Uper وقتی e در g·mm استper بر حسب میکرومتر و متر بر حسب کیلوگرم است.
درجههای کیفیت بالانس
| نمره | ای·اُمگا (میلیمتر بر ثانیه) |
|---|---|
| جی۰.۴ | 0.4 |
| G1.0 | 1.0 |
| جی ۲.۵ | 2.5 |
| جی۶.۳ | 6.3 |
| G16 | 16 |
| جی۴۰ | 40 |
| جی۱۰۰ | 100 |
| جی۲۵۰ | 250 |
| جی۶۳۰ | 630 |
| جی۱۶۰۰ | 1600 |
| جی۴۰۰۰ | 4000 |
مثال عملی
با توجه به: جرم روتور = ۱۲۰ کیلوگرم، سرعت = ۱۵۰۰ دور در دقیقه، درجه = G6.3
ω = 2π × 1500 / 60 = 157.08 راد بر ثانیه
eper = 6.3 × 1000 / 157.08 = ۴۰.۱۱ میکرومتر
Uper = ۴۰٫۱۱ × ۱۲۰ = ۴,۸۱۳ گرم بر میلیمتر
در هر صفحه (۲ صفحه، ۵۰/۵۰): ۴۸۱۳ / ۲ = ۲,۴۰۷ گرم بر میلیمتر
⚠️ توجه: برای روتورهای دیسک مانند، تقسیم ۵۰/۵۰ بین صفحات زمانی که مرکز ثقل در مرکز قرار دارد قابل قبول است. برای روتورهای بلند، از قانون اهرم بر اساس موقعیت واقعی مرکز ثقل نسبت به صفحات اصلاح استفاده کنید.
عدم تعادل باقیماندهی مجاز، حداکثر مقدار عدم تعادلی است که پس از بالانس اجازه دارد در روتور باقی بماند و در ISO 21940-11 (پیشتر ISO 1940) تعریف شده است. این مقدار به جرم روتور، سرعت کارکرد و درجهی کیفیت بالانس مورد نیاز (G) بستگی دارد.
فراتر رفتن از این حد به افزایش ارتعاش، سایش یاتاقان و کاهش عمر تجهیز میانجامد.
درجهی بالانس را از نقشهی روتور، مشخصات سازنده، استاندارد محصول یا توافق مهندسی انتخاب کنید.
G6.3 برای برخی فنها، پمپها و موتورها رایج است، اما پیشفرض جهانی نیست. وقتی درجهی مورد نیاز مشخص نیست، درجه را صرفاً از فهرست نمونهی این صفحه انتخاب نکنید.
ISO 21940-11 جایگزین استاندارد قدیمیتر ISO 1940-1 شد. محتوای فنی اساساً یکسان است — فرمول عدم تعادل ویژهی مجاز و درجههای بالانس بدون تغییر ماندهاند.
شمارهی جدید بازتاب بازسازماندهی مجموعهی ISO 21940 است که همهی جنبههای بالانس روتور را پوشش میدهد.
برای روتورهای دیسکی با مرکز ثقل (CG) تقریباً در مرکز: 50% را به هر صفحه اختصاص دهید.
برای روتورهای بلند: از قاعدهی اهرم استفاده کنید — U₁ = U_total × L₂/(L₁+L₂) و U₂ = U_total × L₁/(L₁+L₂)، که در آن L₁ و L₂ فاصلههای مرکز ثقل تا هر صفحهی اصلاح هستند.
واحدهای رایج:
- g·mm (گرم-میلیمتر) — رایجترین برای روتورهای صنعتی
- oz·in (اونس-اینچ) — در آمریکای شمالی استفاده میشود
- kg·m — واحد SI (در عمل بهندرت استفاده میشود)
تبدیل: 1 oz·in ≈ 720 g·mm
روشهای شرح دادهشده در این صفحه توسط تیم Vibromera و با استفاده از Balanset-1A توسعه یافته و در محل آزمایش شدهاند؛ این دستگاه یک بالانسر دو کاناله و آنالایزر ارتعاش قابلحمل برای بالانس کردن روتور در محل است.
ابزار و نرمافزار بالانس در محل حرفهای برای اندازهگیریهای در محل و بررسیهای تحمل ISO 21940-11. در بیش از 50 کشور استفاده میشود.
Nikolai Shelkovenko
Nikolai Shelkovenko مهندس تحلیل ارتعاشات و بنیانگذار و مدیرعامل Vibromera است. او بیش از 15 سال است که تجهیزات دوار را در محل کار بالانس میکند، نه روی میز آزمایش: مالچرها، فنهای صنعتی، سنگشکنها، سانتریفیوژها، شفتها و اسپیندلها. دستگاههای Balanset دقیقاً از دل همین کار بیرون آمدند — آنها بهعنوان ابزاری طراحی شدند که متخصص بتواند آن را تا کنار ماشین ببرد و بهتنهایی، در محل، از آن استفاده کند، نه بهعنوان تجهیزات آزمایشگاهی. Vibromera در سال 2017 تأسیس شد و از سال 2023 در پورتوی پرتغال مستقر است. توسعه، مونتاژ و پشتیبانی خط Balanset همگی همینجا انجام میشود. دستگاه شاخص، Balanset-1A است؛ یک آنالایزر قابل حمل برای بالانس تکصفحهای و دوصفحهای و برای تشخیص ارتعاش. Nikolai شخصاً در پشتیبانی مشتریان، در حل موارد دشوار بالانس و در توسعه نرمافزار مشارکت دارد. او با مشتریان در سراسر جهان و به هر زبانی کار میکند.