ایزو ۲۷۶۸ چیست؟

ISO 2768 یک استاندارد بینالمللی است که تلرانسهای کلی برای ابعاد خطی و زاویهای در نقشههای مهندسی را تعریف میکند. بخش 1 (ISO 2768-1) تلرانسهای خطی و زاویهای را در چهار کلاس پوشش میدهد: f (ریز)، m (متوسط)، c (درشت) و v (بسیار درشت). این استاندارد نیاز به تعیین تلرانسهای جداگانه برای هر بعد را از بین میبرد.

چه زمانی باید از تلرانسهای عمومی استفاده کنم؟

تلرانسهای عمومی برای تمام ابعاد روی نقشه که تلرانسهای جداگانهای برای آنها مشخص نشده است، اعمال میشوند. این تلرانسها برای ویژگیهای تولید شده توسط عملیات ماشینکاری استاندارد که در آنها دقت کارگاهی معمول کافی است، مناسب هستند. برای انطباقهای بحرانی، سطوح جفت شده یا ویژگیهای دقیق، باید تلرانسهای خاصی اعمال شود.

تفاوت بین کلاسهای تلرانس f، m، c و v چیست؟

چهار کلاس نشاندهنده سطوح افزایشی انحراف مجاز هستند: f (ریز) دارای دقیقترین تلرانسها است، m (متوسط) رایجترین مورد استفاده برای ماشینکاری عمومی است، c (درشت) برای ماشینکاری خشن یا قطعات غیر بحرانی است، و v (بسیار درشت) برای ریختهگری و قطعات برش شعلهای است.

تلرانسهای زاویهای در استاندارد ISO 2768-1 چگونه اعمال میشوند؟

تلرانسهای زاویهای به ضلع کوتاهتر زاویه بستگی دارند. برای مثال، اگر ضلع کوتاهتر ≤10 میلیمتر باشد، تلرانس زاویهای برای کلاس m برابر با ±1 درجه است. با افزایش ضلع کوتاهتر، تلرانس زاویهای کاهش مییابد. این موضوع در جدول 2 استاندارد ISO 2768-1 تعریف شده است.

چگونه میتوانم استاندارد ISO 2768-1 را روی نقشه یادداشت کنم؟

این استاندارد در بلوک عنوان نقشه به صورت 'ISO 2768-m' (برای کلاس متوسط) یا 'ISO 2768-fH' در ترکیب با بخش ۲ (تلرانسهای هندسی) ذکر شده است. کافیست عنوان استاندارد و به دنبال آن حرف کلاس تلرانس را بنویسید.

ابزار مهندسی رایگان

محاسبه‌گر تلرانس‌های عمومی — ISO 2768-1

مقادیر تلرانس عمومی طبق استاندارد ISO 2768-1 را بر اساس کلاس تلرانس و بعد اسمی جستجو کنید. تلرانس‌های خطی و زاویه‌ای با جداول مرجع کامل.

ایزو ۲۷۶۸-۱ تلرانس‌های خطی تلرانس‌های زاویه‌ای

Results

تلرانس خطی

—

کلاس تحمل

—

محدوده ابعاد

—

حد بالا

—

حد پایین

—

تلرانس زاویه‌ای (سمت کوتاه‌تر)

—

جدول 1 - ابعاد خطی (انحرافات مجاز بر حسب میلی‌متر)

محدوده (میلی‌متر)	ف (خوب)	متر (متوسط)	ج (درشت)	v (بسیار درشت)
۰.۵ – ۳	±۰.۰۵	±۰.۱	±۰.۲	—
۳ – ۶	±۰.۰۵	±۰.۱	±۰.۳	±۰.۵
۶ – ۳۰	±۰.۱	±۰.۲	±۰.۵	±۱
۳۰ تا ۱۲۰	±۰.۱۵	±۰.۳	±۰.۸	±۱.۵
۱۲۰ تا ۴۰۰	±۰.۲	±۰.۵	±۱.۲	±۲.۵
۴۰۰ تا ۱۰۰۰	±۰.۳	±۰.۸	±۲	±۴
۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰	±۰.۵	±۱.۲	±۳	±۶
۲۰۰۰ – ۴۰۰۰	—	±۲	±۴	±۸

جدول 2 - ابعاد زاویه‌ای (انحرافات مجاز)

سمت کوتاه‌تر (میلی‌متر)	ف (خوب)	متر (متوسط)	ج (درشت)	v (بسیار درشت)
≤ ۱۰	±۱ درجه	±۱ درجه	±۱°۳۰′	±۳ درجه
۱۰ – ۵۰	±۰°۳۰′	±۰°۳۰′	±۱ درجه	±۲ درجه
۵۰ تا ۱۲۰	±۰°۲۰′	±۰°۲۰′	±۰°۳۰′	±۱ درجه
۱۲۰ تا ۴۰۰	±۰°۱۰′	±۰°۱۰′	±۰°۱۵′	±۰°۳۰′
> 400	±۰°۵′	±۰°۵′	±۰°۱۰′	±۰°۲۰′

ℹ️ توجه: استاندارد ISO 2768-1 برای تمام ابعاد روی نقشه که تلرانس‌های جداگانه‌ای برای آنها مشخص نشده است، اعمال می‌شود. حرف مربوط به کلاس تلرانس در بلوک عنوان قرار می‌گیرد، مثلاً “ISO 2768-m”.

تلرانس‌های عمومی چیستند؟

تلرانس‌های عمومی طبق استاندارد ISO 2768-1، انحرافات مجاز را برای ابعاد خطی و زاویه‌ای که نشانه‌های تلرانس جداگانه‌ای روی نقشه ندارند، تعریف می‌کنند. این تلرانس‌ها نشان‌دهنده دقت کارگاهی معمول قابل دستیابی با فرآیندهای ماشینکاری استاندارد هستند.

ابعاد واقعی باید در محدوده زیر باشد:

انتخاب کلاس تلرانس

ف (خوب) — ماشینکاری دقیق، اتصالات محکم. نیاز به کنترل دقیق فرآیند دارد.
متر (متوسط) — رایج‌ترین روش استفاده. ماشینکاری استاندارد (تراشکاری، فرزکاری، سوراخکاری).
ج (درشت) — ماشینکاری خشن، سازه‌های جوشکاری شده، قطعات غیر حساس.
v (بسیار درشت) - ریخته‌گری، قطعات برش شعله‌ای، آهنگری.

نمادگذاری ترسیمی

مثال - نمادگذاری بلوک عنوان

فقط برای تلرانس‌های خطی: ایزو ۲۷۶۸-متر

همراه با تلرانس‌های هندسی (ISO 2768-2): ایزو ۲۷۶۸-mK

این به معنی: کلاس تلرانس خطی "m" + کلاس تلرانس هندسی "K" است.

⚠️ نکته مهم: تلرانس‌های عمومی در مورد ابعادی با تلرانس‌های منحصر به فرد، ابعاد مرجع (داخل پرانتز) یا ابعادی که توسط استانداردهای دیگر اداره می‌شوند، اعمال نمی‌شوند.

ماشین حساب تلرانس‌های عمومی | ISO 2768-1 | خطی و زاویه‌ای

منتشر شده توسط Nikolai Shelkovenko روی فوریه ۱۵, ۲۰۲۶ فوریه ۱۵, ۲۰۲۶