Ορισμός: Τι είναι μια Αρμονική;

Στην ανάλυση κραδασμών, ένα αρμονικός είναι μια συχνότητα που είναι ακριβές ακέραιο πολλαπλάσιο μιας θεμελιώδους συχνότητας. Στις περιστρεφόμενες μηχανές, η θεμελιώδης συχνότητα είναι συνήθως η ταχύτητα περιστροφής του άξονα, που αναφέρεται ως 1η αρμονική ή 1×. Οι επόμενες αρμονικές είναι ακέραια πολλαπλάσια: 2× (διπλάσια ταχύτητα άξονα), 3× (τριπλάσια) κ.ο.κ. Αυτές οι συχνότητες ονομάζονται επίσης παραγγελίες της ταχύτητας λειτουργίας, ή σύγχρονες αρμονικές επειδή συγχρονίζονται με ακρίβεια με την περιστροφή του άξονα.

Για παράδειγμα, εάν ένας κινητήρας λειτουργεί στις 1.800 στροφές ανά λεπτό (30 Hz), οι αρμονικές του εμφανίζονται στα 60 Hz (2×), 90 Hz (3×), 120 Hz (4×), 150 Hz (5×) κ.ο.κ. Η σειρά των αρμονικών είναι θεωρητικά άπειρη, αλλά στην πράξη, το πλάτος μειώνεται σε υψηλότερες τάξεις και μόνο οι πρώτες αρμονικές φέρουν διαγνωστικές πληροφορίες.

Ορισμός αρμονικής συχνότητας
fn = n × f1 = n × (RPM / 60)
όπου n = 1, 2, 3, 4… (τάξη αρμονικών) και f₁ = συχνότητα περιστροφής του άξονα σε Hz

Αρμονικές vs. υποαρμονικές vs. μη σύγχρονες αιχμές

Αρμονικές είναι ακέραια πολλαπλάσια της ταχύτητας του άξονα (2×, 3×, 4×...). Υπο-αρμονικές είναι κλασματικά πολλαπλάσια (½×, ⅓×, ¼×) και υποδηλώνουν πάντα σοβαρά μηχανικά προβλήματα. Μη σύγχρονες αιχμές είναι συχνότητες άσχετες με την ταχύτητα του άξονα - όπως συχνότητες σφάλματος ρουλεμάν, συχνότητες εμπλοκής γραναζιών, συχνότητα δικτύου (50/60 Hz), ή φυσικές συχνότητες — και απαιτούν διαφορετικές διαγνωστικές προσεγγίσεις. Μια αιχμή στις 3,57× στροφές δεν είναι αρμονική, είναι πιθανότατα μια συχνότητα σφάλματος ρουλεμάν.

Γιατί δημιουργούνται αρμονικές;

Σε ένα τέλεια γραμμικό σύστημα που διεγείρεται από μια καθαρή ημιτονοειδή δύναμη (όπως ένας τέλεια ζυγοσταθμισμένος, τέλεια ευθυγραμμισμένος ρότορας σε τέλεια έδρανα), θα εμφανιζόταν μόνο η θεμελιώδης 1×. Τα πραγματικά μηχανήματα δεν είναι ποτέ τέλεια γραμμικά. Οι αρμονικές εμφανίζονται κάθε φορά που η κυματομορφή της δόνησης παραμορφώνεται από ένα καθαρό ημιτονοειδές κύμα - κάθε φορά που η απόκριση του συστήματος είναι μη γραμμική ή η ίδια η συνάρτηση εξαναγκασμού είναι μη ημιτονοειδής.

Τα μαθηματικά: Το θεώρημα του Φουριέ

Το θεώρημα του Φουριέ δηλώνει ότι κάθε περιοδική κυματομορφή - ανεξάρτητα από το πόσο πολύπλοκη είναι - μπορεί να αναλυθεί σε ένα άθροισμα ημιτονικών κυμάτων στη θεμελιώδη συχνότητα και στα ακέραια πολλαπλάσιά της, καθένα με συγκεκριμένο πλάτος και φάση. Ο αλγόριθμος FFT (γρήγορος μετασχηματισμός Fourier) που χρησιμοποιείται από τους αναλυτές κραδασμών εκτελεί αυτή την αποσύνθεση υπολογιστικά, αποκαλύπτοντας το αρμονικό περιεχόμενο του σήματος.

Ένα καθαρό ημιτονοειδές κύμα έχει μόνο μία συνιστώσα συχνότητας. Ένα τετραγωνικό κύμα περιέχει όλες τις περιττές αρμονικές (1×, 3×, 5×, 7×...) με πλάτος που μειώνεται ως 1/n. Ένα πριονωτό κύμα περιέχει όλες τις αρμονικές με πλάτος που μειώνεται ως 1/n. Το συγκεκριμένο σχήμα της παραμόρφωσης καθορίζει ποιες αρμονικές εμφανίζονται - αυτό είναι που κάνει την αρμονική ανάλυση τόσο ισχυρή διαγνωστικά.

Φυσικοί μηχανισμοί που δημιουργούν αρμονικές

  • Αποκοπή / περικοπή κυματομορφής: Όταν η κίνηση του άξονα περιορίζεται φυσικά (περίβλημα ρουλεμάν, επαφή τριβής), η προκύπτουσα κυματομορφή ψαλιδίζεται, δημιουργώντας αρμονικές. Η πιο σοβαρή αποκοπή παράγει περισσότερες αρμονικές.
  • Ασύμμετρη ακαμψία: Εάν η δυσκαμψία του συστήματος διαφέρει μεταξύ του θετικού και του αρνητικού μισού του κύκλου δόνησης (άνοιγμα/κλείσιμο του άξονα με ρωγμές, κακή ευθυγράμμιση που δημιουργεί διαφορετική δυσκαμψία τάσης/συμπίεσης), δημιουργούνται ζυγές αρμονικές (2×, 4×, 6×).
  • Κρουστικά συμβάντα: Οι περιοδικές κρούσεις (χαλαρά μπουλόνια, κρούσεις ελαττωμάτων ρουλεμάν) δημιουργούν αιχμηρές κυματομορφές μικρής διάρκειας που είναι εξαιρετικά πλούσιες σε αρμονικό περιεχόμενο - όπως μια μπαγκέτα τυμπάνου παράγει πολλούς υπέρτονους.
  • Μη γραμμικές δυνάμεις επαναφοράς: Όταν η δυσκαμψία μεταβάλλεται με τη μετατόπιση (ρουλεμάν υπό μεταβαλλόμενο φορτίο, ελαστικές βάσεις προοδευτικού ρυθμού), η απόκριση σε μια ημιτονοειδή δύναμη περιέχει αρμονικές.
  • Παραμετρική διέγερση: Όταν οι ιδιότητες του συστήματος μεταβάλλονται περιοδικά με συχνότητα που σχετίζεται με την ταχύτητα του άξονα, μπορούν να δημιουργήσουν αρμονικές και υποαρμονικές της συχνότητας διέγερσης.
Η βασική διαγνωστική αρχή

Το μοτίβο του ποιες αρμονικές είναι παρούσες, το σχετικό πλάτος τους και ποιες απουσιάζουν, λέει στον αναλυτή ποιος φυσικός μηχανισμός δημιουργεί τη μη γραμμικότητα. Οι έμπειροι αναλυτές εξετάζουν την πλήρη αρμονική δομή του φάσματος - και όχι μόνο το συνολικό επίπεδο δόνησης - για να εντοπίσουν συγκεκριμένους μηχανισμούς βλάβης.

Λεπτομερείς υπογραφές σφαλμάτων - Αρμονικά μοτίβα

1× Κυρίαρχος — Ανισορροπία

Μια κυρίαρχη κορυφή στο 1× με ελάχιστες ανώτερες αρμονικές είναι το κλασικό αποτύπωμα του ανισορροπία μάζας. Η δύναμη της ανισορροπίας είναι εγγενώς ημιτονοειδής (περιστρέφεται με τον άξονα με συχνότητα 1 ×), παράγοντας μια καθαρή ενιαία κορυφή στο πεδίο της συχνότητας.

Διαγνωστικές λεπτομέρειες

  • Πλάτος: Αναλογικά προς την ταχύτητα² (διπλάσια ταχύτητα → 4× πλάτος) και αναλογικά προς τη μάζα ανισορροπίας
  • Φάση: Σταθερή, επαναλαμβανόμενη, με μία μόνο τιμή. Αλλάζει προβλέψιμα με την προσθήκη δοκιμαστικού βάρους - αυτό είναι το θεμέλιο όλων των διαδικασίες ζυγοστάθμισης
  • Κατεύθυνση: Κυρίως ακτινική- η αξονική 1× είναι χαμηλή, εκτός εάν ο δρομέας έχει σημαντική προεξοχή.
  • Επιβεβαίωση: Η απόκριση στα δοκιμαστικά βάρη επιβεβαιώνει την ανισορροπία. Εάν το 1× δεν ανταποκρίνεται στα δοκιμαστικά βάρη, εξετάστε το ενδεχόμενο λυγισμένου άξονα, εκκεντρότητας ή συντονισμού.
Δεν είναι όλοι οι κραδασμοί 1× ανισορροπία

Αρκετές συνθήκες προκαλούν υψηλό 1× που ΔΕΝ διορθώνεται με ζυγοστάθμιση: λυγισμένος άξονας, εκκεντρότητα άξονα, ηλεκτρική εκκεντρότητα στους αισθητήρες προσέγγισης, κάμψη ρότορα από θερμικές επιδράσεις, εκκεντρότητα ζεύξης και αντήχηση ενίσχυση. Επαληθεύετε πάντοτε τη διάγνωση πριν επιχειρήσετε ζυγοστάθμιση.

2× Κυρίαρχος - Κακή ευθυγράμμιση

Μια ισχυρή 2η αρμονική, συχνά συγκρίσιμη σε πλάτος με ή μεγαλύτερη από την κορυφή 1×, είναι ο κύριος δείκτης της κακή ευθυγράμμιση άξονα. Η κακή ευθυγράμμιση αναγκάζει τον άξονα να διανύει μια μη ημιτονοειδή διαδρομή κατά τη διάρκεια κάθε περιστροφής, δημιουργώντας την παραμόρφωση που παράγει αρμονικές 2× και μερικές φορές υψηλότερες.

Γωνιακή έναντι παράλληλης κακής ευθυγράμμισης

  • Γωνιακός παραξονισμός: Οι κεντρικές γραμμές των αξόνων τέμνονται υπό γωνία στη ζεύξη. Παράγει υψηλές αξονικές δονήσεις 1×. Η φάση εκατέρωθεν της ζεύξης παρουσιάζει μετατόπιση ~180° στην αξονική κατεύθυνση.
  • Παράλληλη (μετατοπισμένη) κακή ευθυγράμμιση: Οι κεντρικές γραμμές των αξόνων είναι παράλληλες αλλά μετατοπισμένες. Παράγει υψηλούς ακτινικούς κραδασμούς 2×, συχνά με 2× ≥ 1×. Σοβαρές περιπτώσεις παράγουν 3× και 4×. Η ακτινική φάση εκατέρωθεν της ζεύξης παρουσιάζει μετατόπιση ~180°.
  • Συνδυασμένη: Στην πράξη, συνήθως συνυπάρχουν και οι δύο, δημιουργώντας ένα μείγμα των υπογραφών.

Ο λόγος 2×/1× ως διαγνωστικός δείκτης

Αναλογία 2×/1× Πιθανή κατάσταση Δράση
< 0,25 Κανονικό- 2× παρόν σε χαμηλό επίπεδο στα περισσότερα μηχανήματα Δεν απαιτείται καμία ενέργεια
0.25 - 0.50 Πιθανή ήπια κακή ευθυγράμμιση- φυσιολογικό για ορισμένους τύπους ζεύξης Έλεγχος ευθυγράμμισης- σύγκριση με τη γραμμή βάσης
0.50 - 1.00 Πιθανή σημαντική αναξονία Εκτέλεση ευθυγράμμισης ακριβείας με λέιζερ
> 1,00 Σοβαρή κακή ευθυγράμμιση· το 2× υπερβαίνει το 1× Επείγον — επαναευθυγράμμιση· έλεγχος της σύζευξης και της τάσης του σωλήνα

Πολλαπλές αρμονικές - Μηχανική χαλάρωση

Μια πλούσια σειρά από ταχύτητα λειτουργίας harmonics (1×, 2×, 3×, 4×, 5×… to 10× or more) indicate μηχανική χαλαρότητα. Οι κρούσεις, ο κρότος και οι μη γραμμικοί κύκλοι επαφής/διαχωρισμού δημιουργούν ακραία παραμόρφωση κυματομορφής που διασπάται σε πολλές αρμονικές συνιστώσες.

Τρεις τύποι χαλαρότητας

  • Τύπος Α — Δομικά: Χαλαρή σύνδεση του μηχανήματος με το θεμέλιο (μαλακό πόδι, ραγισμένη βάση, χαλαρές βίδες αγκύρωσης). Παράγει κατευθυντικό 1× (υψηλότερο στη χαλαρή κατεύθυνση). Βασική δοκιμή: σφίξτε/χαλαρώστε μεμονωμένα μπουλόνια, ενώ παρακολουθείτε το πλάτος 1×.
  • Τύπος Β — Εξάρτημα: Χαλαρό περίβλημα ρουλεμάν στο καπάκι, χαλαρό καπάκι στο κέλυφος, υπερβολική διακένωση ρουλεμάν. Παράγει μια οικογένεια αρμονικών, συχνά με υπο-αρμονικές (½×). Οι υπο-αρμονικές είναι ο κύριος διαφοροποιητής από την κακή ευθυγράμμιση (χαλαρότητα, όχι κακή ευθυγράμμιση, παράγει υπο-αρμονικές).
  • Τύπος C — Έδρα εδράνου: Χαλαρή φτερωτή στον άξονα, χαλαρή πλήμνη ζεύξης, υπερβολικό διάκενο ρουλεμάν που επιτρέπει αναπήδηση του ρότορα. Παράγει πολλές αρμονικές με ευρυζωνική ανύψωση του δαπέδου θορύβου.
Υποαρμονικές: Το αποτύπωμα χαλαρότητας

Η παρουσία υπο-αρμονικών (½×, ⅓×) είναι ο πιο αξιόπιστος διαχωριστικός παράγοντας μεταξύ χαλαρότητας και κακής ευθυγράμμισης. Η κακή ευθυγράμμιση δημιουργεί 2× και 3× αλλά σπάνια παράγει υπο-αρμονικές. Η χαλαρότητα (τύπου Β και Γ) παράγει χαρακτηριστικά ½× επειδή ο ρότορας έρχεται σε επαφή με τη μία πλευρά του ρουλεμάν σε μία ημιπεριστροφή και αναπηδά στην άλλη στην επόμενη - δημιουργώντας ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται κάθε δύο περιστροφές, άρα ½×.

Άλλες συνθήκες δημιουργίας αρμονικών

Λυγισμένος άξονας

Παράγει δόνηση τόσο 1× όσο και 2× με υψηλή αξονική συνιστώσα. Σε αντίθεση με την κακή ευθυγράμμιση, μια λυγισμένος άξονας δείχνει 1× που δεν μπορεί να διορθωθεί με εξισορρόπηση (γεωμετρική εκκεντρότητα, όχι κατανομή μάζας) και διαφορά φάσης ~180° μεταξύ των άκρων του άξονα. Το 2× οφείλεται στην ασύμμετρη ακαμψία καθώς η κάμψη ανοίγει και κλείνει κατά τη διάρκεια της περιστροφής.

Εμβολοφόρα μηχανήματα

Οι κινητήρες, οι συμπιεστές και οι παλινδρομικές μηχανές παράγουν εγγενώς πλούσια αρμονικά φάσματα, επειδή η κίνηση εμβόλου/στροφαλοφόρου άξονα είναι θεμελιωδώς μη ημιτονοειδής. Το αρμονικό μοτίβο εξαρτάται από τον αριθμό των κυλίνδρων, τη σειρά ανάφλεξης και τον τύπο λειτουργίας (δίχρονος έναντι τετράχρονου).

Τριβή ρότορα

Μια μερική τριβή (επαφή για ένα μέρος κάθε περιστροφής) παράγει πολλές αρμονικές υψηλής τάξης — μερικές φορές έως και 10×, 20× ή περισσότερο. Μια πλήρης δακτυλιοειδής τριβή (συνεχής επαφή 360°) παράγει κυρίαρχες υποαρμονικές (½×, ⅓×, ¼×) μέσω μηχανισμών αντίστροφης μετάπτωσης.

Ηλεκτρικά προβλήματα στους κινητήρες

Οι κινητήρες εναλλασσόμενου ρεύματος παράγουν κραδασμούς σε πολλαπλάσια της συχνότητας γραμμής (50 ή 60 Hz) ανεξάρτητα από την ταχύτητα του άξονα. Η πιο συνηθισμένη είναι 2× συχνότητα γραμμής (100 Hz σε συστήματα 50 Hz, 120 Hz σε συστήματα 60 Hz). Αυτή ΔΕΝ είναι μια αρμονική της ταχύτητας του άξονα - είναι μια αρμονική της συχνότητας γραμμής, η οποία είναι το κλειδί για τη διάκριση των ηλεκτρικών από τους μηχανικούς κραδασμούς. Το δοκιμή διακοπής ρεύματος είναι οριστική: οι ηλεκτρικοί κραδασμοί πέφτουν αμέσως όταν αφαιρείται η τροφοδοσία, οι μηχανικοί κραδασμοί παραμένουν κατά τη διάρκεια της αδρανειακής επιβράδυνσης.

Τα ελαττώματα στις ράβδους του ρότορα δημιουργούν πλευρικές ζώνες γύρω από το 1×, με απόσταση ίση με τη συχνότητα διέλευσης πόλου (συχνότητα ολίσθησης × αριθμός πόλων). Αυτές οι πλευρικές ζώνες βρίσκονται πολύ κοντά στο 1× (με απόκλιση 1–5 Hz), γεγονός που απαιτεί υψηλή ανάλυση zoom FFT ανάλυση για την επίλυση του προβλήματος.

Μη σύγχρονες συχνότητες — όχι πραγματικές αρμονικές

Πολλές σημαντικές συχνότητες συγχέονται μερικές φορές με τις αρμονικές, αλλά στην πραγματικότητα είναι ανεξάρτητες από την ταχύτητα του άξονα:

Τύπος συχνότητας Τύπος Σχέση με την RPM Σημειώσεις
Συχνότητες σφάλματος ρουλεμάν BPFO, BPFI, BSF, FTF Μη ακέραια πολλαπλάσια (π.χ. 3,57×, 5,43×) Εξαρτάται από τη γεωμετρία του ρουλεμάν.
Συχνότητα εμπλοκής οδοντώσεων GMF = αριθμός δοντιών × στροφές ανά λεπτό Ακέραιος αλλά πολύ υψηλής τάξης Τεχνικά μια αρμονική αλλά αναλύεται ξεχωριστά
Διέλευση πτερυγίου/πτερυγίων BPF = αριθμός πτερυγίων × στροφές ανά λεπτό Ακέραιο πολλαπλάσιο Κανονικό- το υπερβολικό πλάτος υποδεικνύει πρόβλημα
Συχνότητα γραμμής FL = 50 ή 60 Hz Δεν σχετίζεται με την RPM Ηλεκτρικό· εξαφανίζεται με τη διακοπή ρεύματος
Φυσικές συχνότητες fn = √(k/m)/2π Σταθερό· δεν σχετίζεται με την ταχύτητα περιστροφής (RPM) Σταθερή συχνότητα ανεξάρτητα από τις αλλαγές ταχύτητας
Συχνότητες ιμάντα fζώνη = σ.α.×π×Δ/L Υποσύγχρονη (< ταχύτητα άξονα) Συχνότητα ιμάντα και οι αρμονικές της 2×, 3×, 4× BF

Οδηγός Ανάλυσης — Πώς να ερμηνεύσετε αρμονικά μοτίβα

Βήμα 1: Προσδιορισμός του θεμελιώδους (1×)

Εντοπίστε την κορυφή 1× που αντιστοιχεί στην ταχύτητα περιστροφής του άξονα. Επαληθεύστε χρησιμοποιώντας ένα ταχύμετρο ή στην πινακίδα του κινητήρα. Στις μηχανές μεταβλητής ταχύτητας, η τιμή 1× πρέπει να προσδιορίζεται με ακρίβεια για κάθε μέτρηση.

Βήμα 2: Καταγραφή όλων των κορυφών

Για κάθε σημαντική κορυφή, προσδιορίστε: είναι ακριβές ακέραιο πολλαπλάσιο του 1× (πραγματική αρμονική); Είναι κλασματικό πολλαπλάσιο (υποαρμονική); Δεν σχετίζεται με την ταχύτητα του άξονα (μη σύγχρονη); Χρησιμοποιήστε τις λειτουργίες αρμονικού δρομέα του αναλυτή για αποτελεσματικότητα.

Βήμα 3: Εξετάστε το μοτίβο πλάτους

  • Ποια αρμονική είναι κυρίαρχη; → Επισημαίνει συγκεκριμένο σφάλμα
  • Πόσες αρμονικές είναι παρούσες; → Περισσότερες = σοβαρότερη παραμόρφωση
  • Το 2× υπερβαίνει το 1×; → Πιθανή κακή ευθυγράμμιση
  • Υπάρχουν υποαρμονικές; → Χαλαρότητα, τριβή ή στροβιλισμός λαδιού
  • Μειώνεται το πλάτος με την τάξη (μείωση 1/n); → Τυπικό για χαλαρότητα

Βήμα 4: Έλεγχος κατευθυντικότητας

  • Υψηλή ακτινική, χαμηλή αξονική: Ανισορροπία ή χαλαρότητα
  • Υψηλή αξονική: Κακή ευθυγράμμιση (ιδίως γωνιακή) ή λυγισμένος άξονας
  • Ακτινική κατεύθυνση: Δομική χαλαρότητα (υψηλότερη σε χαλαρή κατεύθυνση)

Βήμα 5: Διαχρονική τάση

  • Αυξάνονται τα πλάτη των αρμονικών; → Το σφάλμα εξελίσσεται
  • Εμφανίζονται νέες αρμονικές; → Ανάπτυξη νέου μηχανισμού σφάλματος
  • Αυξάνεται η στάθμη θορύβου; → Γενική φθορά ή βλάβη σε προχωρημένο στάδιο

Βήμα 6: Συσχετισμός με δεδομένα φάσης

  • Ανισορροπία: Η φάση 1× είναι σταθερή και επαναλαμβανόμενη
  • Λανθασμένη ευθυγράμμιση: Η φάση 1× ή 2× δείχνει ~180° σε όλη τη ζεύξη
  • Χαλαρότητα: Η φάση είναι ασταθής, μπορεί να μετατοπιστεί τυχαία μεταξύ των μετρήσεων

Στην πράξη, και τα έξι στάδια μπορούν να πραγματοποιηθούν επιτόπου με ένα φορητό όργανο δύο καναλιών, όπως το Balanset-1A: τοποθετήστε τα επιταχυνσιόμετρα, καταγράψτε το φάσμα και τη φάση 1× ενώ η μηχανή λειτουργεί και συγκρίνετε το αρμονικό πρότυπο απευθείας με τον παραπάνω διαγνωστικό πίνακα — στη συνέχεια, διορθώστε τυχόν υπολειπόμενη ανισορροπία χωρίς να αφαιρέσετε τον ρότορα.

Μελέτες περίπτωσης - Αρμονική ανάλυση πραγματικού κόσμου

Περίπτωση 1: Κινητήρας-αντλία - Είναι ανισορροπία ή κακή ευθυγράμμιση;

Μηχανή: Κινητήρας 30 kW που κινεί φυγοκεντρική αντλία στις 2960 στροφές ανά λεπτό μέσω εύκαμπτου συνδέσμου. Συνολική δόνηση: 6,2 mm/s στο ρουλεμάν άκρου κίνησης του κινητήρα.

Φάσμα: 1× = 4,1 mm/s, 2× = 3,8 mm/s, 3× = 1,2 mm/s. Ο λόγος 2×/1× = 0,93.

Κατεύθυνση: Υψηλή ακτινική 2× και στα δύο ρουλεμάν του άκρου κίνησης. Αξονικό 1× στη ζεύξη: κινητήρας = 2,8 mm/s, αντλία = 3,1 mm/s με διαφορά φάσης 165°.

Διάγνωση: Συνδυασμένη γωνιακή και παράλληλη παρευθυγράμμιση. Ο λόγος 2×/1× που πλησιάζει το 1,0, οι υψηλές αξονικές ενδείξεις και η φάση ~180° κατά μήκος της σύζευξης επιβεβαιώνουν το εύρημα. ΔΕΝ πρόκειται για δυσισορροπία — παρόλο που το 1× είναι αυξημένο, το μοτίβο 2× είναι η πραγματική αιτία.

Δράση: Πραγματοποιήθηκε ευθυγράμμιση με λέιζερ. Μετά την ευθυγράμμιση: 1× = 0,8 mm/s, 2× = 0,3 mm/s. Η συνολική τιμή μειώθηκε σε 1,1 mm/s — μείωση κατά 82%.

Περίπτωση 2: Ανεμιστήρας — Γιατί δεν λειτουργεί η εξισορρόπηση;

Μηχανή: Φυγοκεντρικός ανεμιστήρας στις 1480 στροφές ανά λεπτό. Δονήσεις: 8,5 mm/s. Προηγούμενη προσπάθεια εξισορρόπησης μείωσε το 1× (σύγχρονο) συστατικό, αλλά οι συνολικοί κραδασμοί παρέμειναν υψηλοί.

Φάσμα: 1× = 2,1 mm/s (χαμηλό μετά την εξισορρόπηση), ½× = 1,8 mm/s, 2× = 3,2 mm/s, 3× = 2,5 mm/s, 4× = 1,8 mm/s, 5× = 1,1 mm/s, 6× = 0,7 mm/s.

Διάγνωση: Μηχανική χαλάρωση (Τύπος Β). Η αρμονική οικογένεια με ½× υποαρμονική είναι η υπογραφή. Η εξισορρόπηση διόρθωσε το 1× αλλά δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τις αρμονικές που δημιουργούνται από τη χαλαρότητα και κυριαρχούν στη συνολική δόνηση.

Δράση: Η επιθεώρηση αποκάλυψε ότι το περίβλημα του ρουλεμάν έχει χαλαρώσει κατά 0,08 mm στην οπή του βάθρου. Το περίβλημα ανοίχτηκε και τοποθετήθηκε νέο ρουλεμάν. Μετά την επισκευή: όλες οι αρμονικές μειώθηκαν στη βασική γραμμή. Συνολικά: 1,4 mm/s.

Περίπτωση 3: Κινητήρας συμπιεστή - Ηλεκτρικός ή μηχανικός;

Μηχανή: 4-πολικός επαγωγικός κινητήρας 50 Hz στις 1485 RPM που κινεί κοχλιοφόρο συμπιεστή. Οι κραδασμοί αυξήθηκαν από 2.0 σε 5.5 mm/s σε διάστημα 3 μηνών.

Φάσμα: Κυρίαρχη κορυφή στα 100 Hz (= 2FL). Επίσης: 1 × στα 24,75 Hz = 1,2 mm/s, πλευρικές ζώνες γύρω στο 1 × σε απόσταση ±1,0 Hz.

Βασικό τεστ: Διακοπή ρεύματος - η αιχμή 100 Hz μηδενίστηκε μέσα σε μία περιστροφή. Οι πλευρικές ζώνες 1× παρέμειναν κατά τη διάρκεια της αδρανούς επιβράδυνσης.

Διάγνωση: Δύο προβλήματα: (1) Ηλεκτρικό - εκκεντρότητα στάτη που προκαλεί 2FL. (2) Μηχανικό - 1× πλευρικές ζώνες στα ±1,0 Hz (= συχνότητα διέλευσης πόλων για κινητήρα 4 πόλων με ολίσθηση 1,0%) υποδηλώνουν την ανάπτυξη ελαττώματος στη ράβδο του δρομέα.

Δράση: Το μοτέρ αποστέλλεται για επανεκτύλιξη. Επιβεβαιώθηκε: 2 σπασμένες ράβδοι δρομέα + εκκεντρότητα στάτη από τη χαλάρωση της βάσης. Μετά την επανεκτύλιξη και την προσαρμογή: δόνηση 1,6 mm/s.

Εξοπλισμός Vibromera για αρμονική ανάλυση

Το Balanset-1A και Balanset-4 παρέχει σε πραγματικό χρόνο Ανάλυση φάσματος FFT με εντοπισμό του αρμονικού δρομέα, επιτρέποντας τον εντοπισμό επί τόπου των προτύπων 1×, 2×, 3× και τη διάγνωση βλαβών. Οι συσκευές συνδυάζουν ανάλυση κραδασμών για διάγνωση και ακρίβεια εξισορρόπηση για διόρθωση - εντοπισμός του προβλήματος και διόρθωσή του με ένα όργανο.

← Επιστροφή στο Ευρετήριο Γλωσσαρίου