Διαδικασία Ζυγοστάθμισης Βήμα προς Βήμα

← Βάση Γνώσεων Balanset-1A — όλα τα κεφάλαια

Αυτό προϋποθέτει ότι το μηχάνημα έχει προετοιμαστεί σύμφωνα με το κεφάλαιο 04: ρουλεμάν χωρίς τζόγο, συγκολλημένα καλύμματα, τοποθετημένοι αισθητήρες και ταχύμετρο, σταθερές ενδείξεις.

Ρύθμιση λογισμικού

1. Δημιουργήστε/επιλέξτε τον ρότορα στη βάση δεδομένων του προγράμματος.
2. Επιλέξτε τη λειτουργία: 1 ή 2 επίπεδα.
3. Συμπληρώστε — υποχρεωτικό:
   • τη μάζα του δοκιμαστικού βάρους (ζυγίστε το!)·
   • η ακτίνα τοποθέτησης βάρους (αφήστε το κενό και τα αποτελέσματα βγαίνουν σε ποσοστό, όχι σε γραμμάρια)·
   • τον διακόπτη g (γραμμάρια), όχι %·
   • τη μέθοδο διόρθωσης: προσθήκη βάρους (συγκόλληση) ή αφαίρεση υλικού (διάτρηση). Ελέγξτε το πλαίσιο επιλογής, καθώς καθορίζει το πρόσημο του αποτελέσματος·
   • τον αριθμό των μέσων όρων: 8 για γρήγορη ματιά, 32–64 για ζυγοστάθμιση (όσο πιο ασταθές το μηχάνημα, τόσο περισσότερο).
4. Μέθοδος τοποθέτησης βάρους: ελεύθερες θέσεις (οποιαδήποτε γωνία), σταθερές θέσεις (πτερύγια/μπουλόνια — το πρόγραμμα διαμοιράζει το βάρος μεταξύ δύο γειτονικών θέσεων), κυκλική αύλακα, διάτρηση.

Η σειρά μετρήσεων (2 επίπεδα)

Run 0 — η αρχική μέτρηση. Μηχάνημα στις επιλεγμένες στροφές, μέτρηση χωρίς βάρη. Σημειώστε τα αρχικά πλάτη και φάσεις (V1o, V2o).

Run 1 — δοκιμαστικό βάρος στο επίπεδο 1. Σταματήστε το μηχάνημα, τοποθετήστε το δοκιμαστικό βάρος στο επίπεδο 1 σε σημειωμένη γωνία (οπουδήποτε βολικό — αλλά θυμηθείτε/σημειώστε το σημείο!). Ξεκινήστε και μετρήστε.

• Έλεγχος: το πλάτος ή η φάση άλλαξαν κατά 20–30% ή περισσότερο. Αν η αλλαγή είναι μικρή — το βάρος είναι πολύ μικρό, αυξήστε το.

Run 2 — δοκιμαστικό βάρος στο επίπεδο 2. Αφαιρέστε το βάρος από το επίπεδο 1 (εκτός αν οι ρυθμίσεις λένε «αφήστε το»), τοποθετήστε το στο επίπεδο 2, μετρήστε.

Υπολογισμός. Το πρόγραμμα εξάγει μάζα και γωνία του βάρους διόρθωσης για κάθε επίπεδο (M1/F1, M2/F2).

Η ακολουθία μετρήσεων αυτολεξεί από την υποστήριξη: «Run#0 — εκκίνηση του ρότορα χωρίς κανένα βάρος… Run#1 — τοποθέτηση δοκιμαστικού βάρους στο Επίπεδο 1… Run#2 — το δοκιμαστικό βάρος μετακινείται από το επίπεδο 1 στο επίπεδο 2 (όχι προστίθεται επιπλέον!). Μετά το Run#2 αφαιρέστε όλα τα δοκιμαστικά βάρη και τοποθετήστε μόνο τις μάζες διόρθωσης που υπολόγισε το λογισμικό.»

Πώς να μετρήσετε τη γωνία — το πιο σημαντικό σημείο από όλα

• Η γωνία μετριέται από τη θέση του δοκιμαστικού βάρους, προς την κατεύθυνση περιστροφής του ρότορα.
• Παράδειγμα: το δοκιμαστικό βάρος βρισκόταν στη θέση «12 η ώρα», ο ρότορας περιστρέφεται δεξιόστροφα όπως τον κοιτάζετε και ο υπολογισμός δίνει 90°. Το βάρος διόρθωσης τοποθετείται στη θέση «3 η ώρα».
• Το κλασικό λάθος: μέτρηση αντίθετα από την περιστροφή (τοποθέτηση στις 360−70=290° αντί για 70°) — η δόνηση αυξήθηκε. Αν τα πράγματα χειροτέρεψαν ακριβώς «κατοπτρικά» μετά την τοποθέτηση του βάρους — ελέγξτε την κατεύθυνση μέτρησής σας.
• Με τις «σταθερές θέσεις» (πτερύγια, κοχλίες), το πρόγραμμα δίνει αριθμούς θέσεων (π.χ. Z5) και κατανέμει τη μάζα στις δύο πλησιέστερες.

Τοποθέτηση των διορθωτικών βαρών

1. Τοποθετήστε το μισό της υπολογισμένης μάζας (το ένα τρίτο σε φθαρμένα μηχανήματα). Το σύστημα είναι σχεδόν πάντα μη γραμμικό· η πλήρης μάζα συχνά «ξεπερνά τον στόχο». Η συσκευή αναλαμβάνει το υπόλοιπο στην επόμενη επανάληψη.
2. Υλικό — χαλύβδινες πλάκες/τετράγωνη ράβδος (π.χ. 20×20 mm), ζυγισμένες στη ζυγαριά.

3. Στερέωση: συγκόλληση, η συνήθης μέθοδος για καταστροφείς και ανεμιστήρες (υπολογίστε ~100 g για τη ραφή)· μπουλόνια ή ροδέλες σε πριτσίνια για λεπτές πτερωτές· κολάρα σωλήνων ως λύση για καρδανικούς άξονες, με ασφάλιση του σπειρώματος. Τα αυτοκόλλητα βάρη αποκολλώνται από βρώμικες ή λαδωμένες επιφάνειες. Το δοκιμαστικό και το διορθωτικό βάρος τοποθετούνται στην ίδια ακτίνα.

   

4. Η αφαίρεση υλικού (διάτρηση) χρησιμοποιείται όταν η προσθήκη είναι αδύνατη· το πρόγραμμα μπορεί να υπολογίσει «για αφαίρεση» (το πλαίσιο επιλογής).

Η μέτρηση ελέγχου και οι επαναλήψεις

1. RunC — μια μέτρηση ελέγχου με τα βάρη τοποθετημένα.

2. Παρακολουθήστε τη μείωση: η συνήθης εξέλιξη είναι μείωση κατά αρκετές φορές μέσα σε 1–2 επαναλήψεις (π.χ. 30 → 7 → 3 mm/s).

   

   

3. Το πρόγραμμα υπολογίζει ένα συμπληρωματικό βάρος. Επαναλάβετε μέχρι να βρεθείτε εντός ανοχής (κεφάλαιο 06).
4. Αν ξεκινήσατε σε μειωμένες στροφές — ανεβάστε στις στροφές εργασίας και ρυθμίστε εκεί.
5. Αν οι δονήσεις αυξήθηκαν, σταματήστε και μην συγκολλήσετε επιπλέον βάρη. Δείτε το κεφάλαιο 07.

Εξισορρόπηση ενός επιπέδου

Όλα ίδια, αλλά δύο περάσματα: Run 0 και Run 1 (δοκιμαστικό βάρος). Ο αισθητήρας — X1 στο στήριγμα πλησιέστερο στο επίπεδο διόρθωσης.

Ζυγοστάθμιση σε άτρακτο (σε εργαλειομηχανή)

Αν ο ρότορας ζυγοσταθμίζεται σε άτρακτο μηχανήματος, η εκκεντρότητα της ατράκτου αντισταθμίζεται γυρίζοντας τον ρότορα 180° ως προς την άτρακτο (το πλαίσιο επιλογής «Mandrel» στο πρόγραμμα). Το σημάδι του ταχομέτρου παραμένει στην άτρακτο.

Η βοηθητική καρτέλα επιτόπιας εργασίας

1. Μηχανικά εντάξει; (τζόγος, ρωγμές, στερεωτικά, μαχαίρια)      → ναι
2. Αισθητήρες ακτινικά, X1/X2 δεν έχουν αντιστραφεί                    → ναι
3. Σημάδι στην πλήμνη, οι στροφές (RPM) σταθερές                    → ναι
4. Δονησιόμετρο: πλάτος/φάση σταθερά                    → ναι
5. Ζυγοστάθμιση: ακτίνα καταχωρημένη, γραμμάρια, "προσθήκη"              → ναι
6. Run0 → Run1 (δοκιμή επ.1) → Run2 (δοκιμή επ.2)
7. Η δοκιμή άλλαξε τις ενδείξεις ≥20-30%;                   → ναι
8. Τοποθετήστε ΤΗ ΜΙΣΗ υπολογισμένη μάζα, γωνία ΜΕ την περιστροφή
   από τη θέση του δοκιμαστικού βάρους
9. Μέτρηση ελέγχου → συμπλήρωση → επανάληψη
10. Εντός ανοχής; → αναφορά, αφαιρέστε τα σημάδια δοκιμής, μαζέψτε

Πόσο χρόνο χρειάζεται

Σε δοκιμαστική διάταξη — λεπτά. Ένας πραγματικός ανεμιστήρας ή χλοοκοπτικό με υγιή μηχανικά — περίπου 1,5 ώρες συμπεριλαμβανομένης της ρύθμισης αισθητήρων και της συγκόλλησης βαρών. Αν το μηχάνημα είναι ελαττωματικό, μπορεί να χρειαστούν ημέρες (δείτε τις μελέτες περιπτώσεων) — και αυτό δεν θα είναι υπαιτιότητα της συσκευής.