ابزار مهندسی رایگان — #010
ماشینحساب ضریب تأثیر
بالانس روتور تکصفحهای با استفاده از روش ضریب تأثیر. ارتعاش اولیه و دادههای وزنه آزمایشی را وارد کنید و جرم و زاویه اصلاح دقیق را دریافت کنید.
نتایج
بردارهای ارتعاش
ارتعاش به صورت بردارهای مختلط با دامنه و فاز نمایش داده میشود:
بردار تأثیر
تغییر ارتعاش ناشی از وزنه آزمایشی:
وزن اصلاحی
وزن اصلاحی با تقسیم مختلط محاسبه میشود:
ℹ️ توجه: علامت منفی تضمین میکند که وزن اصلاحی در مقابل عدم تعادل قرار میگیرد. نتیجه یک بردار است: بزرگی، وزن را بر حسب گرم و آرگومان، موقعیت زاویهای را نشان میدهد.
مثال عملی
با توجه به: V₀ = 5∠45°، Trial = 10g@0°، V₁ = 8∠120°
ΔV = V₁ − V₀ = (8∠120°) − (5∠45°) = تفریق مختلط
W_c = −W_t × V₀ / ΔV، با W_t = 10 g∠0° → بزرگی و زاویه تصحیح
⚠️ نکته مهم: همیشه قبل از اضافه کردن وزنه اصلاح، وزنه آزمایشی را بردارید. وزنه اصلاح جایگزین وزنه آزمایشی میشود - هر دو را روی روتور باقی نگذارید.
ضریب تأثیر یک عدد مختلط است که نشان میدهد وزنهی واحدی که در شعاع و زاویهی مشخصی قرار میگیرد چگونه بر ارتعاش روتور اثر میگذارد. این ضریب نسبت تغییر ارتعاش به وزنهای است که آن را ایجاد کرده است:
C = ΔV / W_trial
پس از مشخص شدن این ضریب، میتوان وزنهی اصلاحی دقیق لازم برای رساندن ارتعاش به صفر (از نظر نظری) را محاسبه کرد.
این روش سه مرحله دارد:
- اجرای 1: دامنه و فاز اولیهی ارتعاش (V₀) را اندازه بگیرید
- اجرای 2: وزنهی آزمایشی معلومی نصب کنید و ارتعاش جدید (V₁) را اندازه بگیرید
- محاسبه: ΔV = V₁ − V₀، سپس اصلاح = −W_t × V₀ / ΔV، که در آن W_t = m_t∠θ_t
وزنهی آزمایشی را بردارید، وزنهی اصلاحی را در زاویهی محاسبهشده قرار دهید و با یک اجرای نهایی نتیجه را بررسی کنید.
این حالت عادی است و مشکلی نیست. افزایش ارتعاش معمولاً یعنی وزنهی آزمایشی در حدود 90–120° از نقطهی سنگین قرار گرفته و اثر آن به عدم تعادل موجود افزوده میشود؛ وزنهی آزمایشی که اثرش از دو برابر ارتعاش اولیه بیشتر باشد، ارتعاش را در هر زاویهای افزایش میدهد. محاسبهی برداری همچنان اصلاح درست را به دست میدهد.
با این حال، اگر ارتعاش بیش از 3–4 برابر افزایش یابد، برای ایمنی از وزنهی آزمایشی کوچکتری استفاده کنید، بهویژه در تجهیزاتی که ظرفیت یاتاقان محدودی دارند.
بله، این روش استاندارد است. پس از نصب وزنهی اصلاحی:
- ارتعاش باقیمانده را اندازه بگیرید
- برای اجرای تریم از همان ضریب تأثیر استفاده کنید
- یک اصلاح اضافی کوچک را محاسبه کنید
معمولاً دو تا سه تکرار برای رسیدن به کیفیت بالانس هدف کافی است. تا زمانی که شرایط کارکرد تغییر نکند، ضریب تأثیر معتبر میماند.
عوامل کلیدی:
- پایداری سرعت — اندازهگیریها باید در یک RPM انجام شوند
- مرجع فاز — سیگنال تاکومتر باید پایدار باشد
- وضعیت حرارتی — بگذارید ماشین هر بار بهطور یکسان گرم شود
- اندازهی وزنهی آزمایشی — باید 20–50% تغییر در ارتعاش ایجاد کند
- نصب سنسور — موقعیت سنسور باید محکم و تکرارپذیر باشد
- غیرخطی بودن — ارتعاش بسیار زیاد ممکن است خطا وارد کند
روشهای شرح دادهشده در این صفحه توسط تیم Vibromera و با استفاده از Balanset-1A توسعه یافته و در محل آزمایش شدهاند؛ این دستگاه یک بالانسر دو کاناله و آنالایزر ارتعاش قابلحمل برای بالانس کردن روتور در محل است.
ابزارهای حرفهای بالانس میدانی با روش ضریب تأثیر داخلی. بالانس تکصفحهای و دوصفحهای در عرض چند دقیقه. مورد استفاده در بیش از 50 کشور.
Nikolai Shelkovenko
Nikolai Shelkovenko مهندس تحلیل ارتعاشات و بنیانگذار و مدیرعامل Vibromera است. او بیش از 15 سال است که تجهیزات دوار را در محل کار بالانس میکند، نه روی میز آزمایش: مالچرها، فنهای صنعتی، سنگشکنها، سانتریفیوژها، شفتها و اسپیندلها. دستگاههای Balanset دقیقاً از دل همین کار بیرون آمدند — آنها بهعنوان ابزاری طراحی شدند که متخصص بتواند آن را تا کنار ماشین ببرد و بهتنهایی، در محل، از آن استفاده کند، نه بهعنوان تجهیزات آزمایشگاهی. Vibromera در سال 2017 تأسیس شد و از سال 2023 در پورتوی پرتغال مستقر است. توسعه، مونتاژ و پشتیبانی خط Balanset همگی همینجا انجام میشود. دستگاه شاخص، Balanset-1A است؛ یک آنالایزر قابل حمل برای بالانس تکصفحهای و دوصفحهای و برای تشخیص ارتعاش. Nikolai شخصاً در پشتیبانی مشتریان، در حل موارد دشوار بالانس و در توسعه نرمافزار مشارکت دارد. او با مشتریان در سراسر جهان و به هر زبانی کار میکند.