ISO 1940-2 nedir?

Hızlı Cevap

ISO 1940-2:1997 (Mekanik titreşim — Rijit rotorların balans kalite gerekleri — Bölüm 2: Balans hataları) rijit rotorlar balanslanırken ortaya çıkan hataları — mandren ve tahrik mili dengesizliğinden bileşen salgısına ve cihaz saçılımına kadar — tanımlamak, değerlendirmek ve dikkate almak için uluslararası standarttı. Yürürlükten kaldırıldı ve yerine ISO 21940-14:2012 (Mekanik titreşim — Rotor balans alma — Bölüm 14: Balans hatalarının değerlendirilmesi prosedürleri), aynı prosedürleri esnek davranışlı rotorlara da genişletir. Not: sıklıkla balans vocabulary — bu farklı bir standarttır, ISO 21940-2 (eski ISO 1925), bu sayfanın terminolojisini aşağıda özetlediği.

Almanya'daki bir mühendis "iki düzlemde G 6.3'e dinamik dengesizlik düzeltmesi" belirttiğinde, Japonya'daki bir teknisyen tam olarak ne gerektiğini anlamalıdır — aynı rotor durumu, aynı balans alma prosedürü ve aynı kabul kriteri. ISO balans terminolojisi — ISO 21940-2 (eski ISO 1925) — tüm alan için tek, uluslararası olarak kabul edilmiş bir kelime dağarcığı sağlayarak bunu mümkün kılar.

Buna karşılık ISO 1940-2'nin kendisi ne bir sözlük ne de bir tolerans spesifikasyonuydu — şununla ilgileniyordu balance errors. Balans alma sürecinin hata kaynaklarını şu şekilde sınıflandırıyordu systematic (büyüklük ve açı değerlendirilebilir — örn. mandren veya tahrik mili dengesizliği, radyal ve eksenel salgı, kama ve kama yuvaları, artık manyetizma, yeniden montaj ve cihaz hataları), rastgele değişken (gevşek parçalar, hapsolmuş sıvılar, termal distorsiyon, rüzgar direnci) ve scalar (yalnızca en büyük büyüklük tahmin edilebilir, açı belirsizdir — örn. geçme boşlukları ve imalat toleransları) olarak ve bunları değerlendirme ve dikkate alma prosedürleri veriyordu; böylece artık dengesizlik gerçekten izin verilen U değeri içinde kalırbaşına itibaren ISO 1940-1 (şimdi ISO 21940-11). Onun ardılı ISO 21940-14, ISO 21940 serisi içindeki tam olarak bu rolü sürdürür.

Detaylı Terim Analizi

Katı / Esnek Ayrımı

Bu, balanslamada en önemli sınıflandırmadır. Bu ayrım her şeyi belirler: hangi standardın uygulanacağı, hangi ekipmana ihtiyaç duyulacağı, kaç düzlem gerektiği ve balanslamanın hangi hızda yapılması gerektiği.

Rijit Rotor (ISO 21940-2 tanımı)

Dengesizliği herhangi iki keyfi düzlemde düzeltilebilen ve düzeltme sonrasında kalan dengesizliğin maksimum çalışma hızına kadar herhangi bir hızda önemli ölçüde değişmediği bir rotor. Pratik test: ilk bükülme kritik hız Maksimum çalışma hızının oldukça üzerinde (tipik olarak > 1,5 kat veya daha fazla) olduğunda, rotor rijit olur.

Esnek Rotor (ISO 21940-2 tanımı)

Çalışma hızında elastik olarak deforme olan ve bu nedenle dengesizlik durumu değişen bir rotor. İkiden fazla düzlemde çalışma hızında veya ona yakın bir hızda dengelenmiş olmalıdır. Şunlar için geçerlidir: Büyük turbojeneratörler, çok kademeli yüksek hızlı kompresörler, yüksek hızda çalışan uzun kağıt makinesi ruloları. ISO 21940-12 standardına uygundur.

Endüstriyel rotorların büyük çoğunluğu -elektrik motorları, fanlar, pompalar, volanlar, miller- rijit rotorlardır. ISO 1940-1 G sınıfı sistem, doğrudan rijit rotorlara uygulanır.

Dengesizliğin Üç Türü

Terminoloji (ISO 21940-2), temel atalet ekseni ile dönme ekseni arasındaki geometrik ilişkiye göre üç temel tip tanımlar. Doğru balans alma prosedürünü seçmek için bunları anlamak esastır:

Dengesizlik Vektörü
U = m × r   (büyüklük)     U∠θ   (kutupsal biçim)
m = dengesiz kütle (g) | r = eksenden uzaklık (mm) | θ = açısal konum (°)
  • Statik dengesizlik bir kuvvet — Her iki yatak da 1× RPM'de aynı fazda titreşir. Rotor, dönmeden de dengesiz olarak tespit edilebilir (yerçekimi bunu bıçak kenarlarında ortaya çıkarır). Tek bir düzeltme düzlemi yeterlidir. Dar disk benzeri rotorlar için tipiktir (L/D < 0,5): dar kasnaklar, fan pervaneleri, ince volanlar.
  • Çift dengesizliği bir moment — Rulmanlar, 1× RPM'de 180° faz farkıyla titreşir. Net kuvvet sıfırdır (kütle merkezi eksen üzerindedir), ancak farklı eksenel konumlarda bulunan iki eşit ve zıt ağır nokta, bir salınım momenti oluşturur. Sadece dönme sırasında tespit edilebilir. İki düzeltme düzlemi gerektirir.
  • Dinamik dengesizlik = statik + moment birleşimi. Mükemmel simetrik olmayan tüm gerçek rotorlar için genel durum. Hem kuvvet hem de moment mevcuttur. Yataklar, ne aynı fazda ne de tam olarak 180° faz dışı bir ilişkiyle 1× oranında titreşir. İki düzlemde dengeleme gerektirir.

Özgül Dengesizlik ve G Sınıfı Bağlantısı

Özgül dengesizlik (e = U/M), evrensel denge kalitesi karşılaştırmasını sağlayan temel ölçüttür. 50 g·mm dengesizliğe sahip 5 kg'lık bir rotorun e değeri 10 µm'dir. 5000 g·mm dengesizliğe sahip 500 kg'lık bir rotorun da e değeri 10 µm'dir; kütle farkı 100 kat olmasına rağmen denge kalitesi aynıdır.

Bu G sınıfı Bu, hızı da dahil ederek genişletilir: G = e × ω, böylece kütle ve hızdan bağımsız olarak denge kalitesini karakterize eden tek bir sayı (mm/s) elde edilir. Bu, temelini oluşturur. ISO 1940-1 tolerans sistemi.

Düzeltme Düzlemleri ve Tolerans Düzlemleri

Terminoloji, uygulamada sıkça gözden kaçan kritik bir ayrım yapar:

  • Tolerans düzlemleri = Titreşim ve dinamik yüklerin en kritik olduğu yatak düzlemleri. İzin verilen dengesizlik Ubaşına Burada belirtilmiştir.
  • Düzeltme düzlemleri = Ağırlıkların yerleştirilebileceği fiziksel olarak erişilebilir konumlar (fan göbeği, motor uç halkaları, şaft omuzları). Genellikle rulmanlardan farklı eksenel pozisyonlarda bulunurlar.

U'yu dönüştürmekbaşına Tolerans düzlemlerinden düzeltme düzlemlerine geçiş, rotor geometrisi bilgisi gerektirir. Asimetrik veya çıkıntılı rotorlar için bu dönüşüm, düzlem başına toleransları önemli ölçüde değiştirebilir. Balanset-1A Rotor boyutları girildiğinde bu dönüşümü otomatik olarak gerçekleştirir.

Dengeleme Makinesi Çeşitleri

İki temel makine türü, farklı fiziksel ölçüm prensiplerini yansıtır:

  • Yumuşak yataklı: Süspansiyonun doğal frekansı çalışma hızının çok altında → makine ölçümleri yer değiştirme. Her yeni rotor için kalibrasyon gerektirir. Tarihsel olarak önemli; kullanımı azalmaktadır.
  • Zorlu taşıma kapasitesi: Süspansiyonun doğal frekansı çalışma hızının oldukça üzerinde → makine ölçümleri kuvvet. Kalıcı olarak kalibre edilmiş — ayrı ayrı kalibrasyona gerek kalmadan farklı rotorları kabul eder. En yaygın modern tiptir.

Tarla dengeleme aletleri gibi Balanset-1A Farklı bir prensip kullanırlar: ISO anlamında bir "makine" değillerdir, ancak rotorun kendi yataklarını ve desteğini ölçüm sistemi olarak kullanırlar ve özel bir dengeleme makinesine ihtiyaç duymadan düzeltmeyi belirlemek için deneme ağırlığı (etki katsayısı) yöntemini kullanırlar.

Çapraz Referans: Her Terimin Kullanıldığı Yer

ISO Balans Terminolojisine (ISO 21940-2) Atıf Yapan Standartlar

ISO 1940-1 / ISO 21940-11: G sınıfı, U sınıfı dahil olmak üzere tüm tolerans ve kalite terimlerini kullanır.başına, denge toleransı, artık dengesizlik. Bu terminolojinin başlıca kullanıcısıdır.

ISO 14694: Rotor terimlerini (rijit), dengesizlik terimlerini kullanır ve bunları fanlara özgü BV uygulama kategorileri, balans sınıfları ve titreşim sınırı tablolarıyla genişletir.

ISO 10816 / ISO 20816: Titreşim hızı, RMS, yatak yuvası ölçüm noktaları gibi ölçüm terimlerini kullanır.

ISO 21940-12: Esnek rotor tanımını çok hızlı, çok düzlemli prosedürlerle genişletir.

API 610 / API 617: Petrol standartları, pompa ve kompresör özelliklerinde ISO 1940 G sınıfı ve dengesizlik terminolojisine atıfta bulunur.

ISO 1940-2 → ISO 21940-14: Geçiş

ISO 21940-14:2012, ISO 1940-2:1997'yi resmen iptal etmiş ve teknik revizyon olarak onun yerine geçmiştir — ana değişiklik, uygulanabilirliğinin esnek davranışlı rotorlara genişletilmesidir. Balans terminolojisi ayrı bir yol izledi: ISO 1925, ISO 21940-2 olarak revize edildi. ISO 21940 numaralandırması, rotor balans almanın tüm yönlerini kapsayan kapsamlı ISO 21940 serisine entegrasyonu yansıtır. Eski adlandırmalar endüstri literatüründe hâlâ yaygın olarak görünür.


Resmi standart: ISO Store'da ISO 21940-14:2012 (ISO 1940-2'nin yerine geçer) →

← Sözlük Dizinine Geri Dön