Düzeltme Ağırlıklarını Anlama
A düzeltme ağırlığı - terazi ağırlığı veya terazi bobu olarak da adlandırılır - bir teraziye eklenen veya teraziden çıkarılan belirli kütledir rotor düzeltmek için dengesizlik. Tüm amacı dengeleme süreç, kesin kütle miktarını ve bunun uygulanacağı kesin açısal konumu hesaplamaktır. Düzeltme her zaman önceden tanımlanmış bir düzeltme düzlemi, oluşturarak çalışır ve yeni bir merkezkaç kuvveti Rotorun ağır noktası tarafından üretilen kuvvete eşit büyüklükte ve zıt yönde (180°) - etkili bir şekilde iptal eder.
1. Tanım: Düzeltme Ağırlığı Nedir?
Bir düzeltme ağırlığı iki sayı ve bir konum ile tanımlanır: Ne kadar kütle, en hangi açı, içinde hangi uçak. Etkisi tek başına kütle tarafından değil, kütle ve yarıçapın çarpımı tarafından yönetilir - momenti, gram-milimetre (g-mm) cinsinden ifade edilir - çünkü eksenden uzaktaki küçük bir kütle, yakındaki daha büyük bir kütle ile aynı düzeltici kuvveti üretir. Bu nedenle, rotor geometrisi hangisine izin verirse versin, aynı düzeltme genellikle küçük bir yarıçapta ağır bir ağırlık veya daha uzakta daha hafif bir ağırlık olarak uygulanabilir.
2. Düzeltme Yöntemleri
Düzeltme uygulamak için iki temel felsefe vardır: ağır noktanın karşısına kütle eklemek veya ağır noktanın kendisinden kütle çıkarmak.
a) Ağırlık Ekleme
Ölçülen ağır noktanın 180° karşısındaki “hafif noktaya” kütle eklemek, bu alandaki en yaygın yaklaşımdır. alan dengeleme, malzemenin çıkarılmasının genellikle pratik olmadığı yerlerde:
- Kaynak: çelik ağırlıklar doğrudan rotora kaynaklanmıştır - çok güvenli, kalıcı bir yöntem.
- Cıvatalama / vidalama: Büyük endüstriyel fanlarda ve özel denge ağırlığı bağlantı noktaları ile tasarlanmış rotorlarda yaygın olan, dişli deliklere cıvata veya vidalarla sabitlenmiş önceden yapılmış ağırlıklar.
- Klipsli ağırlıklar: otomotiv tahrik milleri ve küçük fanlar gibi bileşenlerde kullanılan amaca yönelik klipsler.
- Epoksi: iki parçalı epoksi macun, kaynak veya delmenin imkansız olduğu yerlerde çok yönlü bir seçenektir.
b) Ağırlık Kaldırma
Ağır noktadan kütle kaldırmak hızlıdır ve ağırlık envanteri tutmayı önler, bu nedenle üretim dengelemesine hakimdir:
- Delme: en yaygın çıkarma yöntemidir - çapı ve derinliği bilinen bir delik kesin bir kütleyi çıkarır. Terazi tabloları genellikle belirli bir matkap ucu boyutu için gerekli gram düzeltmesini delik derinliğine dönüştürür.
- Bileme: malzeme yüzeyden öğütülür; sondajdan daha az hassas ancak etkilidir.
- Frezeleme: Bir freze makinesi, yüksek hassasiyetli işler için çok hassas miktarda malzeme çıkarır.
İdeal düzeltme açısı, eklenecek veya çıkarılacak metalin olmadığı bir yere düştüğünde - örneğin iki fan kanadı arasında - gerekli ağırlık, en yakın sabit konumlarda iki parça ağırlığa çözülür. bölünme düzeltmesi dayanan vektör toplama.
3. Düzeltme Ağırlığının Hesaplanması
Modern bir dengeleme makinesi veya taşınabilir titreşim analizörü hesaplamayı otomatikleştirir. Klasik prosedür şöyledir:
- İlk titreşimi ölçün genlik ve faz - Bu, cihaza ağır noktanın ne kadar büyük olduğunu ve nerede bulunduğunu söyler.
- Bilinen bir deneme ağırlığı bilinen bir açıda.
- Makineyi tekrar çalıştırıp yeni genliği ve fazı ölçün.
- Rotorun bilinen kütleye verdiği tepkiden, cihaz aşağıdaki değerleri türetir etki katsayısı ve ardından titreşimi minimuma indirmek için gereken son düzeltmenin tam kütlesini ve açısını bulmak için bir vektör hesaplaması yapar.
Sonuç, “217°”de 15,3 g ekleyin“ veya ”35°'de 8 mm derinliğinde 1/2 inçlik bir delik açın" gibi doğrudan eyleme geçirilebilir bir biçimde sunulur.”
4. Sahada Düzeltme Ağırlıklarının Uygulanması
Kendi yataklarında çalışan monte edilmiş bir makinede, tüm bu süreç yerinde taşınabilir iki kanallı bir cihazla gerçekleştirilir. Denge-1a. Her bir rulmanda 1× genlik ve fazı ölçer, deneme çalışmasından etki katsayılarını hesaplar ve her bir düzlem için kütle ve açı çıktılarını verir - tek ve iki düzlemli düzeltmeler aynıdır. Çalışma gerçek kurulumda çalışma hızında gerçekleştiğinden, taktığınız ağırlık, ayrı bir balans makinesinin yakalayamayacağı montaj ve termal etkiler de dahil olmak üzere rotorun gerçek çalışma durumunu yansıtır.
5. Düzeltmenin Güvence Altına Alınması ve Doğrulanması
Düzeltme ağırlığı sadece bağlandığı kadar iyidir. Yöntem ne olursa olsun, ağırlık rotorun ömrü boyunca yerinde kalmalıdır: hızda gevşeyen bir kütle yeni ve potansiyel olarak tehlikeli bir dengesizlik kaynağı haline gelir. Düzeltme takıldıktan sonra, son bir çalıştırma titreşimin - ve dolayısıyla kalan dengesizlik - seçilmiş olan ISO 21940-11 balans notu. Eksiksiz bir balans raporu, başlangıçtaki balanssızlığı, kullanılan deneme ağırlığını ve her bir düzleme yerleştirilen nihai düzeltme ağırlığını kaydederek işin izlenebilir bir hesabını verir.
